• Η λύση του προβλήματος είναι ξεκάθαρη, χρειάζονται μόνιμοι γιατροί.
• Για 13η ή 14η φορά προκηρύσσονται θέσεις, όμως γιατροί δεν έρχονται.

• Εξυπηρετούνται μόνο οι 31 μόνιμοι νεφροπαθείς του νησιού.
• Ενημερώνουμε επισκέπτες νεφροπαθείς, ότι δεν μπορούν να έρθουν στη Ζάκυνθο.
• Προβλήματα προσβασιμότητας και ανάγκη ευαισθησίας απέναντι στα Άτομα με Αναπηρία.

Ο Πρόεδρος του Σωματείου Ατόμων με Αναπηρία «Οι Ποπολάροι», Μάριος Μπενίσης, σε συνέντευξή του στον ΣΤΙΓΜΑ 97,6, περιγράφει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι επισκέπτες νεφροπαθείς  ασθενείς, λόγω έλλειψης Νεφρολόγων στο Νοσοκομείο και ζητά από το Υπουργείο Υγείας και την 6η ΥΠΕ να δοθούν κίνητρα για στελέχωση και ενίσχυση της Μονάδας.

Εξηγεί ότι καθημερινά δέχονται πολλά τηλεφωνήματα από ασθενείς που ζητούν να προγραμματίσουν αιμοκαθάρσεις κατά τη διάρκεια των διακοπών τους στη Ζάκυνθο. Όπως τονίζει, είναι σχεδόν αδύνατο να εξυπηρετηθούν, καθώς η Μονάδα διαθέτει περιορισμένο προσωπικό και μπορεί να καλύψει μόνο τους 31 μόνιμους νεφροπαθείς του νησιού. Μόνο αν κάποιος από αυτούς απουσιάζει, μπορεί προσωρινά να εξυπηρετηθεί επισκέπτης.

Η έλλειψη γιατρών δεν επιτρέπει τη λειτουργία δεύτερης βάρδιας αιμοκαθάρσεων κάθε Τρίτη, Πέμπτη και Σάββατο απόγευμα. Έτσι, η Μονάδα Τεχνητού Νεφρού, αναγκάζεται να απορρίπτει αιτήματα επισκεπτών, ενώ το Σωματείο ενημερώνει έγκαιρα όσους ενδιαφέρονται να επικοινωνούν νωρίς, μήπως βρεθεί διαθέσιμο ραντεβού.

Τονίζει πως η λύση βρίσκεται στην πρόσληψη μόνιμων γιατρών. Όπως αναφέρει, «έχουν γίνει πολλές προκηρύξεις, 13 ή 14, αλλά αν δεν δοθούν οικονομικά κίνητρα, γιατροί δεν έρχονται». Επισημαίνει ότι οι Νεφρολόγοι προτιμούν πόλεις όπως η Πάτρα, όπου υπάρχει καλύτερη αμοιβή και δυνατότητα σταδιοδρομίας, ενώ το υψηλό κόστος ζωής στο νησί αποθαρρύνει κάθε ενδιαφερόμενο.

Σήμερα στη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού υπηρετούν δύο γιατροί, ο κ. Καλόφωνος και ο κ. Σαββέλης, που μετακινείται από την Πάτρα. Παρά τη συμβολή τους, η κατάσταση χαρακτηρίζεται οριακή. Αν υπήρχε ένας ακόμη μόνιμος Νεφρολόγος, θα μπορούσε να λειτουργήσει κανονικά η απογευματινή βάρδια, προσφέροντας εξυπηρέτηση και στους επισκέπτες.

Τονίζει ότι «ένας νεφροπαθής δεν μπορεί να ταξιδέψει αν δεν έχει εξασφαλίσει πρώτα τα ραντεβού για τις αιμοκαθάρσεις του». Περιγράφει τη διαδικασία επικοινωνίας και επιβεβαίωσης, η οποία πρέπει να γίνει πριν από κάθε ταξίδι, ενώ θυμίζει ότι στο παρελθόν υπήρξαν και Ζακυνθινοί που αναγκάστηκαν να μετακινηθούν στην Πάτρα για θεραπεία, γεγονός που, όπως λέει, «δεν μπορεί να θεωρείται αποδεκτό».

Παράλληλα, υπογραμμίζει τη συνεργασία του Σωματείου με τη Διοίκηση του Νοσοκομείου και τον Βουλευτή Ζακύνθου, όμως τα αιτήματα για ενίσχυση προσωπικού παραμένουν χωρίς αποτέλεσμα, καθώς «οι προκηρύξεις βγαίνουν αλλά δεν υπάρχει ενδιαφέρον».

Επιπλέον, αναφέρθηκε και στα ζητήματα προσβασιμότητας της πόλης, σημειώνοντας ότι, παρά τη βελτίωση που έχει παρατηρηθεί στους δημόσιους χώρους, εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρά προβλήματα σε ράμπες και πεζοδρόμια. Όπως είπε, «λείπει η κοινωνική ευαισθησία, γιατί οι ράμπες δεν είναι μόνο για τα Άτομα με Αναπηρία, αλλά και για μητέρες με καρότσι ή ηλικιωμένους».

Κατήγγειλε επίσης τη συχνή στάθμευση οχημάτων που εμποδίζουν τη διέλευση, υπογραμμίζοντας πως «δεν μπορεί να υπάρχει Αστυνομικός σε κάθε γωνία, χρειάζεται παιδεία και σεβασμός». Το Σωματείο προγραμματίζει δράση καθαρισμού των πινακίδων που υποδεικνύουν θέσεις στάθμευσης για Άτομα με Αναπηρία, καθώς πολλές είναι καλυμμένες ή κατεστραμμένες.

Η κατάσταση στη Μονάδα Τεχνητού Νεφρού του Νοσοκομείου, αντανακλά ένα γενικότερο πρόβλημα υποστελέχωσης, που επηρεάζει όχι μόνο τους μόνιμους κατοίκους αλλά και τους επισκέπτες του νησιού. Ο Μάριος Μπενίσης ζητά συνεχή στήριξη, ουσιαστικά κίνητρα για τους γιατρούς και μια κοινωνία πιο ευαίσθητη και προσβάσιμη προς όλους.