Η ψήφος μας αφορά το Ιόνιο που θα παραδώσουμε στις επόμενες γενιές
Οι ενστάσεις για το περιβαλλοντικό κόστος και το ενδεχόμενο ατυχήματος
Δεν μπορείς να έχεις και βαριά βιομηχανία και τουρισμό
Αποφασίζουν για εμάς, χωρίς εμάς
Αν συμβεί ένα ατύχημα θα πληγούμε ανεπανόρθωτα
Οι διαφορές μιας γεώτρησης στη Καβάλα και στο Ιόνιο πέλαγος
Στις σοβαρές ενστάσεις της παράταξης «Μένουμε ΙΟΝΙΟ» για την ερευνητική γεώτρηση ανοιχτά της Κέρκυρας, αναφέρθηκε η επικεφαλής της, Μαρία Δρυ, σε συνέντευξή της στον ΣΤΙΓΜΑ 97,6, εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους καταψήφισε τη σχετική γνωμοδότηση.
Σημείωσε αρχικά ότι η αρνητική ψήφος δεν αφορά μόνο το παρόν, αλλά κυρίως το Ιόνιο που θα παραδοθεί στις επόμενες γενιές. «Αφορούσε το Ιόνιο που θα παραδώσουμε στις επόμενες γενιές. Και αυτό μας δημιουργεί μια τρομερή ευθύνη και έναν έντονο στοχασμό, για το τι θα παραδώσουμε».
Όπως εξήγησε, η ανησυχία της συνδέεται με τον τρόπο με τον οποίο καταναλώνονται οι φυσικοί πόροι.
«Για χρόνια καταναλώνουμε φυσικούς πόρους με μεγαλύτερο ρυθμό από αυτόν που η φύση μπορεί να αναπληρώσει. Οπότε ουσιαστικά δημιουργούμε με το σημερινό μοντέλο κατανάλωσης ένα οικολογικό έλλειμμα που μεταφέρει το κόστος στο μέλλον», σημείωσε.
Παρομοίασε το οικολογικό έλλειμμα με τα οικονομικά ελλείμματα, επισημαίνοντας ότι, ενώ στα οικονομικά υπάρχουν τρόποι αντιμετώπισης, στην περίπτωση της φύσης οι συνέπειες είναι διαφορετικές. «Έχουμε εξαντλήσει τους φυσικούς μας πόρους και αυτό είναι πάρα πολύ σοβαρό, δεν είναι βιώσιμο και δεν υπάρχει δεύτερος πλανήτης», τόνισε.
Σε ερώτηση για το επιχείρημα της κυβέρνησης, αλλά και προηγούμενων κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, ότι η χώρα πρέπει να διερευνήσει εάν μπορεί να αξιοποιήσει τον εθνικό της πλούτο, όπως το φυσικό αέριο, προκειμένου να ενισχύσει την ενεργειακή της ασφάλεια, απάντησε ότι οι σχετικές διαβεβαιώσεις για την προστασία του περιβάλλοντος δεν την πείθουν.
Αναφερόμενη στους όρους και τις προϋποθέσεις που έθεσε ο Περιφερειάρχης κ. Τρεπεκλής, όπως η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, η παρακολούθηση της διαδικασίας από τα αρμόδια Υπουργεία και η ύπαρξη μοντέλων πρόβλεψης σε περίπτωση ατυχήματος ή ρύπανσης, σημείωσε: «Όλα αυτά είναι υποθετικά σενάρια. Ξεκινάμε από εκεί. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική».
Επικαλέστηκε την εμπειρία από άλλες δραστηριότητες που αδειοδοτούνται με περιβαλλοντικούς όρους. «Η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων είναι ένα σχέδιο. Είναι μία μελέτη. Το περιβάλλον όμως είναι η πραγματικότητα. Και έχουμε δει όλα αυτά τα χρόνια, το πώς και αν τηρούνται οι περιβαλλοντικοί όροι και τι συμβαίνει όταν δεν τηρούνται», υποστήριξε.
Έθεσε ιδιαίτερα το ενδεχόμενο ενός ατυχήματος, αναγνωρίζοντας ότι κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ένα τέτοιο ενδεχόμενο. «Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα πληγεί ανεπανόρθωτα ο τουρισμός και το φυσικό περιβάλλον των νησιών μας».
Παράλληλα, υποστήριξε ότι τα οικονομικά οφέλη και το ενδεχόμενο κόστος δεν κατανέμονται με τον ίδιο τρόπο. «Το κέρδος της διαχείρισης το έχεις και μπορείς να το υπολογίσεις, όπως και τα οικονομικά οφέλη τα οποία τα έχει η εταιρεία που τα διαχειρίζεται. Όμως το ενδεχόμενο κόστος ενός ατυχήματος θα το αναλάβει ολόκληρη η κοινωνία», πρόσθεσε.
Συνέδεσε την ανησυχία της και με τη διεθνή κατάσταση, επισημαίνοντας ότι γύρω από την Ελλάδα υπάρχουν πολεμικές συγκρούσεις και ενεργειακές εγκαταστάσεις έχουν βρεθεί στο στόχαστρο. «Θέλω να σας θυμίσω ότι είμαστε σε μια κατάσταση γύρω μας που υπάρχουν πολλοί πόλεμοι. Έχουμε δει ότι γίνονται στόχος αυτές οι ενεργειακές μονάδες παραγωγής», είπε.
Αναφέρθηκε, μάλιστα, σε περιστατικό στη Λευκάδα. «Να θυμίσω ότι το καλοκαίρι στη Λευκάδα βρέθηκε ένα κυβερνητικό drone γεμάτο πυρομαχικά».
Σύμφωνα με την ίδια, το ζήτημα αφορά και τις αποφάσεις που λαμβάνονται σήμερα για τις επόμενες γενιές, οι οποίες δεν έχουν τη δυνατότητα να εκφράσουν τη δική τους άποψη. «Ξαφνικά εμείς επιλέγουμε για τις επόμενες γενιές, οι οποίες σήμερα δεν έχουν ψήφο για το δικό τους μέλλον, για να τις δεσμεύσουμε για κάτι που η Ευρωπαϊκή Ένωση το 2050 λέει απανθρακοποίηση», σημείωσε.
Έθεσε ιδιαίτερα το ζήτημα της εξάρτησης των νησιών από τον τουρισμό. «Τα νησιά μας δεν έχουν κάτι άλλο εκτός από τον τουρισμό», σημείωσε, εκφράζοντας την ανησυχία της για το κατά πόσο μπορεί να συνδυαστεί η τουριστική οικονομία με δραστηριότητες που συνδέονται με βαριά ενεργειακή βιομηχανία. «Δεν γίνεται να τα παντρεύεις όλα. Δεν μπορεί να έχεις και βαριά βιομηχανία και τουρισμό. Δεν γίνεται. Είναι πράγματα τα οποία μεταξύ τους φάσκουν και αντιφάσκουν», ανέφερε.
Κατά την ίδια, το τουριστικό μοντέλο αποτελεί ένα κεφάλαιο που διαχέει την οικονομική δραστηριότητα σε ολόκληρη την κοινωνία. «Να θέσουμε σε κίνδυνο αυτό το κεφάλαιο, το οποίο διαχέει την οικονομική πίτα σε όλη την κοινωνία και είναι ένα μοντέλο που ζουν τα νησιά μας, για να κάνουμε μία γεώτρηση την οποία θα τη διαχειρίζεται μία εταιρεία;», διερωτήθηκε.
Στο ερώτημα γιατί το ένα μοντέλο θα πρέπει να αποκλείει το άλλο, εφόσον η ερευνητική γεώτρηση δεν συνεπάγεται αυτομάτως εξόρυξη, επέμεινε στον κίνδυνο που θα προέκυπτε σε περίπτωση ατυχήματος. «Γιατί αν ο μη γένοιτο συμβεί ένα ατύχημα, ο κόσμος θα το υπομείνει και θα το πάρει στην πλάτη της ολόκληρη η κοινωνία», τόνισε.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις διαφορές μεταξύ μιας γεώτρησης στην Καβάλα και της αντίστοιχης έρευνας στο Ιόνιο. «Στην Καβάλα είναι ένας κλειστός κόλπος, 30 μέτρα βάθος. Δηλαδή ξεκινάει η γεώτρηση σε έναν πυθμένα που είναι 30 μέτρα βάθος. Εδώ ο πυθμένας έχει βάθος 840 με 1.400 μέτρα και είναι και ανοιχτό πέλαγος. Αυτό αυξάνει πάρα πολύ το ρίσκο και την επισφάλεια της γεώτρησης», σημείωσε.
Συμφώνησε επίσης, με την κριτική ότι δεν προηγήθηκε ουσιαστική διαβούλευση με τους τοπικούς φορείς, την κοινωνία, τους Δήμους και τις Κοινότητες, υπογραμμίζοντας ότι το ζήτημα δεν αφορά μόνο την Κέρκυρα αλλά συνολικά τα Ιόνια Νησιά. Στη συνέχεια επανέφερε το ζήτημα της ευθύνης απέναντι στις επόμενες γενιές.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, η σημερινή κοινωνία δεν μπορεί να αντιμετωπίζει το Ιόνιο ως ιδιοκτησία της.
«Ζούμε λες και είμαστε ιδιοκτήτες και θα είμαστε για πάντα. Δεν είμαστε εμείς ιδιοκτήτες του Ιονίου. Είμαστε απλοί διαχειριστές του. Και αυτό το ξεχνάμε. Εμείς πρέπει να το παραδώσουμε στις επόμενες γενιές. Πρέπει κάτι να τους αφήσουμε », τόνισε.
Κλείνοντας, μίλησε για την εικόνα του Ιονίου που παρέλαβε η σημερινή γενιά και εκείνου που κινδυνεύει, κατά την ίδια, να παραδώσει. «Παραλάβαμε ένα Ιόνιο ζωντανό, καθαρό και ελεύθερο, να μπορούμε να επιλέξουμε το μέλλον μας και ξαφνικά θα τους παραδίδουμε πάρα πολλές δεσμεύσεις και προβλήματα», κατέληξε.
