Η Άννα Μεϊντάνη, Πρώην Συντονίστρια Νομαρχιακής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ Ζακύνθου, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον ΣΤΙΓΜΑ 97,6, αναφέρθηκε στην παραίτηση των επτά από τα εννέα μέλη της Νομαρχιακής Επιτροπής, στην πρόταση για εσωκομματικό δημοψήφισμα και στην πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα.
Υπάρχουν αποφάσεις που δεν παίρνονται με θυμό, αλλά με πόνο. Η παραίτηση των επτά από τα εννέα μέλη της Νομαρχιακής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ Ζακύνθου δεν ήταν καθόλου εύκολη. Δεν ήταν μια στιγμή ανακούφισης. Ήταν μια στιγμή βαθιάς θλίψης.
Η Νομαρχιακή Ζακύνθου έκανε μια πολύ σημαντική πρόταση προς τα κεντρικά του ΣΥΡΙΖΑ. Ζητήσαμε να απαντήσουν στο πιο σημαντικό ερώτημα: αν πρέπει να κατεβάσουμε ψηφοδέλτιο απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα. Και λέω “απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα”, γιατί μέχρι στιγμής δεν υπήρχε άλλος πολιτικός σχηματισμός που να ενώνει τις προοδευτικές δυνάμεις.
Απέτυχαν όλοι. Αποτύχαμε κι εμείς, παρά τη μεγάλη προσπάθεια που έγινε, ιδιαίτερα από τον Σωκράτη Φάμελλο, να δημιουργηθεί ένα ισχυρό προοδευτικό ρεύμα απέναντι στην κυβέρνηση. Απέτυχε, όμως, και το ΠΑΣΟΚ, στο οποίο δόθηκε μια μεγάλη ευκαιρία, μετά τα προβλήματα που αντιμετώπισε ο ΣΥΡΙΖΑ, να αναδειχθεί σε ουσιαστική αξιωματική αντιπολίτευση.
»Αυτή την ευκαιρία την πέταξε. Πιστεύω ότι είδε το μπόι του μεγαλύτερο από τη σκιά του. Δεν είναι δυνατόν να γνωρίζει τα ποσοστά του και να πιστεύει ότι μπορεί να γίνει κυβέρνηση, έστω και με μία ψήφο διαφορά, χωρίς να συναινέσει στις προτάσεις που του έγιναν για τη δημιουργία ενός ενιαίου προοδευτικού ψηφοδελτίου, ικανού να σταθεί απέναντι στη χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης.
Η πρόταση που καταθέσαμε είχε γίνει πριν από την παραίτηση του Σωκράτη Φάμελλου. Ήμασταν από τις πρώτες Νομαρχιακές που την καταθέσαμε, από τον περασμένο Μάιο, ζητώντας ουσιαστικά να αποφασίσουν τα ίδια τα μέλη. Ένα κόμμα που δεν επικοινωνεί με τα μέλη του και δεν ενδιαφέρεται να πράξει αυτό που εκείνα του ζητούν, έχει ήδη χάσει τον δρόμο του.
Προτείναμε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, όπως προβλέπει και το καταστατικό μας για τόσο σοβαρά ζητήματα. Θέλαμε να αποφασίσει η βάση ποια στάση πρέπει να κρατήσει το κόμμα απέναντι στην πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα. Για την ακρίβεια, απέναντι σε οποιαδήποτε πρωτοβουλία ή ψηφοδέλτιο θα μπορούσε να δώσει ελπίδα. Σήμερα, το μόνο ψηφοδέλτιο που δημιουργεί αυτή την προσδοκία είναι εκείνο του Αλέξη Τσίπρα.
Η ηγεσία αγνόησε πλήρως την πρότασή μας. Και, όπως αποδείχθηκε, δεν ήμασταν μόνο εμείς που ζητούσαμε δημοψήφισμα. Το ίδιο ζήτησε και η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και άλλες Νομαρχιακές Οργανώσεις. Ωστόσο, η ηγεσία δεν ενδιαφέρθηκε. Προτίμησε να περιχαρακωθεί σε ένα πολύ μικρό κόμμα.
Κανένας πολίτης δεν ξυπνά το πρωί για να ενδιαφερθεί ποιος είναι ο Πρόεδρος ενός κόμματος που κινείται στο 2%, 3%, 5% ή 7%. Ο κόσμος αγωνιά για το πώς θα βγάλει τον μήνα, πώς θα πληρώσει τους λογαριασμούς του, πώς τα παιδιά του θα μείνουν στην Ελλάδα και θα μπορέσουν να δημιουργήσουν οικογένεια. Αυτό που ενδιαφέρει τον πολίτη είναι να υπάρχει μια αξιόπιστη πολιτική πρόταση, που να προσφέρει ελπίδα και λύσεις.
Στην Κεντρική Επιτροπή του περασμένου Ιουνίου αποφασίστηκε ότι δεν θα κατεβάσουμε ψηφοδέλτιο απέναντι στην πρωτοβουλία του Αλέξη Τσίπρα, χωρίς όμως να ξεκαθαρίζεται ότι θα συμπορευτούμε μαζί του. Αυτή ήταν η απόφαση της πλειοψηφίας.
Η μειοψηφία, από την άλλη πλευρά, υποστήριξε ότι το κόμμα έπρεπε να κατέβει αυτόνομα και ουσιαστικά αυτό επιχείρησε να επιβάλει, εγκλωβίζοντας τον Σωκράτη Φάμελλο και οδηγώντας τον στην παραίτηση. Κατά τη γνώμη μου, δεν ήταν ευθύνη του Σωκράτη Φάμελλου αυτή η εξέλιξη. Ήταν ευθύνη άλλων στελεχών, που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι ένα μικρό κόμμα μπορεί να επιβιώσει πολιτικά.
Ένα κόμμα που έπαιξε τόσο σημαντικό ρόλο στην πιο δύσκολη περίοδο της χώρας κινδυνεύει σήμερα ακόμη και να μείνει εκτός Βουλής, με βάση τα σημερινά δημοσκοπικά του ποσοστά. Για όλους εμάς που αφιερώσαμε αμέτρητες ώρες, που πιστέψαμε στις αξίες του και δουλέψαμε γι’ αυτό το κόμμα, αυτή η προοπτική αποτελεί τεράστια στενοχώρια.
Η δική μας αποχώρηση δεν έγινε επειδή δεν συμπορευτήκαμε με τον Αλέξη Τσίπρα. Δεν έγινε γι’ αυτόν τον λόγο, ούτε είχαμε θέσει ποτέ τέτοιο δίλημμα. Δεν είπαμε ποτέ ότι, αν η βάση αποφάσιζε να κατέβει αυτόνομα το κόμμα, εμείς θα φεύγαμε. Δεν θεωρώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει χάσει τον πολιτικό του προσανατολισμό. Αυτό που έχει χάσει είναι την εμπιστοσύνη της κοινωνίας.
Όλες αυτές οι διασπάσεις δημιούργησαν ένα κλίμα αναξιοπιστίας. Παρότι ο Σωκράτης Φάμελλος εργάστηκε πολύ, όπως και όλοι εμείς, για να ανακτήσουμε την εμπιστοσύνη του κόσμου, η προσπάθεια αυτή δεν απέδωσε. Το ίδιο ισχύει και για τη Νομαρχιακή Ζακύνθου, η οποία πραγματοποίησε σημαντικό έργο, αλλά και για τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, που κατέθεσαν τις περισσότερες κοινοβουλευτικές ερωτήσεις. Παρ’ όλα αυτά, ο κόσμος δεν πείστηκε.
Διαπιστώσαμε ότι η κατάσταση είχε γίνει μη αναστρέψιμη από τη στιγμή που χάσαμε τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Όταν ο λαός σε επιλέγει γι’ αυτόν τον ρόλο, οφείλεις να μείνεις εκεί και να προσφέρεις, όχι να ασχολείσαι διαρκώς με τα εσωτερικά σου προβλήματα.
Πιστεύω ότι σήμερα ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο μοναδικός πολιτικός που μπορεί να ενώσει τον ευρύτερο προοδευτικό χώρο και να δημιουργήσει έναν ισχυρό πόλο απέναντι στη Νέα Δημοκρατία.
Ο Αλέξης Τσίπρας κατάφερε να διατηρήσει το πολιτικό του κεφάλαιο. Είναι ο ηγέτης που κατάφερε να οδηγήσει την Αριστερά στην κυβέρνηση, έχοντας ως βασικό στόχο την κοινωνία και την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια. Ό,τι κι αν ειπωθεί για τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, κατά τη γνώμη μου έδωσε λύσεις στην Ελλάδα.
Κατάφερε να επαναφέρει τη χώρα στις αγορές, να ολοκληρώσει την έξοδο από τα μνημόνια και να αφήσει σημαντικό δημοσιονομικό απόθεμα. Παράλληλα, άφησε όρθια την κοινωνία, κάτι που θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό. Ήταν η πιο έντιμη κυβέρνηση που πέρασε από τη χώρα.
Δεν πιστεύω ότι άλλα είπε και άλλα έκανε. Αντιθέτως, βρέθηκε μπροστά σε μια χώρα που δεν είχε ούτε τα απαραίτητα για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις και αναγκάστηκε να διαπραγματευτεί με τους θεσμούς, προκειμένου η Ελλάδα να παραμείνει στην Ευρώπη.
Οι διαπραγματεύσεις δεν είναι ποτέ εύκολες και δεν καταλήγουν πάντοτε υπέρ μας. Το γνωρίζουμε όλοι αυτό. Όταν δεν διαθέτεις οικονομικά μέσα για να στηρίξεις το κράτος σου, οι δυνατότητες διαπραγμάτευσης είναι περιορισμένες.
Ο Αλέξης Τσίπρας έχει πλέον δημιουργήσει τον δικό του πολιτικό φορέα και θεωρώ ότι σωστά προσπαθεί να πείσει την κοινωνία πως είναι αποφασισμένος να συγκρουστεί με όλα τα συμφέροντα, ακόμη και με όσα προέρχονται από τον πρώην πολιτικό του χώρο. Η διαφορά είναι ότι ο ίδιος έχει ξεκαθαρίσει πως όποιος επιθυμεί μπορεί να τον ακολουθήσει ατομικά. Δεν επιδιώκει συμφωνίες μεταξύ κομμάτων ούτε πολιτικούς συσχετισμούς κορυφής.
Με δύο, τρία ή πέντε μικρά κόμματα δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Αυτό που χρειάζεται η κοινωνία είναι μια ισχυρή εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Δεν πιστεύω ότι με τη νέα ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ θα αλλάξει κάτι ουσιαστικό. Θεωρώ ότι θα συνεχιστεί η περιχαράκωση και οι εσωτερικοί συσχετισμοί, χωρίς όμως να δοθούν πραγματικές λύσεις στα προβλήματα της κοινωνίας.
Η παραίτησή μας αφορά την οριστική αποχώρησή μας από τον ΣΥΡΙΖΑ και όχι μόνο από τις κομματικές θέσεις. Παραιτούμαστε από τον ΣΥΡΙΖΑ, όχι όμως από τις αξίες μας ούτε από τους αγώνες μας. Θα συνεχίσουμε να είμαστε παρόντες και να αγωνιζόμαστε, όπως κάναμε πάντοτε. Εκεί όπου υπάρχει ελπίδα για την κοινωνία, εκεί θα βρισκόμαστε κι εμείς. Αυτή τη στιγμή δεν βλέπω να υπάρχει άλλη πολιτική πρόταση που να μπορεί να δημιουργήσει αυτή την ελπίδα.
Δεν έχω έρθει σε επικοινωνία με στελέχη του πολιτικού φορέα του Αλέξη Τσίπρα και, από όσο γνωρίζω, το ίδιο ισχύει και για τα υπόλοιπα μέλη της Νομαρχιακής που αποχώρησαν. Ωστόσο, εκτιμώ ότι οι περισσότεροι θα κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση. Όχι γιατί επιδιώκουν θέσεις ή αξιώματα. Αν μας ενδιέφεραν οι θέσεις, θα παραμέναμε στις κομματικές μας ιδιότητες. Προσωπικά, θα μπορούσα να συνεχίσω ως Συντονίστρια, όπως και τα υπόλοιπα μέλη θα μπορούσαν να παραμείνουν στη Νομαρχιακή Επιτροπή.
Το ζήτημα, όμως, δεν ήταν ποτέ οι καρέκλες. Το ζήτημα είναι ότι πρέπει να υπάρξει μια σοβαρή προσπάθεια να αλλάξει η σημερινή κυβέρνηση. Αυτό είναι το πραγματικό πολιτικό διακύβευμα. Αν δεν υπάρξει αλλαγή, θεωρώ ότι η χώρα θα συνεχίσει να οδηγείται σε αδιέξοδο.
Η αποχώρηση των επτά από τα εννέα μέλη της Νομαρχιακής Επιτροπής σημαίνει ότι δεν υπάρχει πλέον Νομαρχιακή ΣΥΡΙΖΑ στο νησί. Από εκεί και πέρα, εναπόκειται στα κεντρικά όργανα του κόμματος να αποφασίσουν αν θα προχωρήσουν σε ανασυγκρότησή της ή στη διεξαγωγή νέων εσωκομματικών εκλογών.
