Από 7.000 τόνους που κάποτε παρήγαγε η Ζάκυνθος, του χρόνου θα πέσουμε κάτω από 1.000
Εισάγεται σταφίδα από τρίτες χώρες και την βαφτίζουν Ελληνική. Απέσυραν παρτίδα ως ακατάλληλη, που είχαμε καταναλώσει τα Χριστούγεννα.
Το προιόν που έχουμε υπερκαλύπτεται από την αγορά των Ιονίων Νήσων, αλλά δεν βρίσκουμε ανταπόκριση.
Προσπαθήσαμε να το βάλουμε σε ξενοδοχεία και βίλλες του νησιού, αλλά δεν υπήρξε ενδιαφέρον από τους επαγγελματίες.
Έχουμε ζημιές άνω του 40% σε καλλιέργειες λόγω καιρικών συνθηκών και ο ΕΛΓΑ δεν μας καλύπτει.
Ο Πρόεδρος της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Ζακύνθου, Διονύσης Βερτζάγιας, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον ΣΤΙΓΜΑ 97,6, αναφέρθηκε στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι σταφιδοπαραγωγοί, στη δραματική μείωση της παραγωγής, στο κόστος καλλιέργειας, στις αποζημιώσεις και στις αγροτικές επιδοτήσεις.
«Η σταφίδα ήταν ένα ιστορικό προϊόν. Ήταν γνωστή ως ο “μαύρος χρυσός”, στήριζε την τοπική οικονομία και όχι μόνο. Το κράτος στηριζόταν πάνω σε αυτό το προϊόν. Παλαιότερα, εν μέσω χρεοκοπίας, είχε μπει ως υποθήκη η μαύρη σταφίδα και είχε πάρει το κράτος δάνειο», ανέφερε.
Όπως υποστήριξε, τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως θα έπρεπε για τον σταφιδοπαραγωγό, αλλά και γενικότερα για τον αγρότη. «Υπάρχει μια οργανωμένη αντιαγροτική πολιτική, η οποία ξεκινάει από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη στηρίζουν όλες οι κυβερνήσεις. Αυτό είναι το μεγάλο μας πρόβλημα».
Σύμφωνα με τον ίδιο, η σταφίδα είναι ένα προϊόν που οδηγείται προς εξαφάνιση, κάτι που, όπως είπε, αποδεικνύεται από τα στοιχεία. Πριν από λίγα χρόνια, οι περιοχές της Ελλάδας στις οποίες παράγεται σταφίδα —στα παράλια της Πελοποννήσου, από την Κόρινθο μέχρι την Καλαμάτα, καθώς και στη Ζάκυνθο και την Κεφαλονιά— είχαν παραγωγή περίπου 60.000 τόνων.
«Φέτος είναι ζήτημα αν θα πάμε στους 10.000 τόνους. Η Κεφαλονιά ήδη βγήκε τελείως από την παραγωγή, δεν παράγει καθόλου προϊόν. Και η Ζάκυνθος, από 6.000 με 7.000 τόνους που παρήγαγε τα τελευταία χρόνια, είναι ζήτημα φέτος να φτάσει στους 1.000 τόνους. Αν συνεχιστεί αυτή η πολιτική, προβλέπω ότι του χρόνου θα μείνουμε μόνο κάποιοι παραδοσιακοί παραγωγοί να καλλιεργούμε», τόνισε.
Οι παραγωγοί, όπως εξήγησε, βρίσκονται αντιμέτωποι με την κλιματική αλλαγή και τις ασθένειες, καθώς έχουν εμφανιστεί καινούργιες αρρώστιες. Παράλληλα, υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με τον καρκίνο στους αμπελώνες, ενώ έχουν αποσυρθεί πάρα πολλά φυτοφάρμακα, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να αντιμετωπιστούν οι ασθένειες.
«Το πρόβλημα είναι ότι απέσυραν τα καρκινογόνα φυτοφάρμακα από την Ευρωπαϊκή Ένωση και από εμάς, όμως αυτά τα φυτοφάρμακα χρησιμοποιούνται ελεύθερα σε τρίτες χώρες. Ως αποτέλεσμα, εισάγεται σταφίδα από τρίτες χώρες, βαφτίζεται ελληνική και εμείς την καταναλώνουμε ως ελληνική», σημείωσε.
Η Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών Ζακύνθου καταβάλλει προσπάθεια προκειμένου το προϊόν να μπει στην τοπική αγορά. «Έχουμε κάνει έναν υπολογισμό και λέμε ότι, αν μπορέσουμε να βάλουμε το προϊόν στην αγορά των Ιονίων Νήσων, δεν χρειαζόμαστε άλλες αγορές. Δηλαδή, η ποσότητα του προϊόντος που έχουμε υπερκαλύπτεται από την αγορά των Ιονίων Νήσων».
Ωστόσο, όπως είπε, η προσπάθεια αυτή συναντά εμπόδια. «Δυστυχώς, εκεί βρίσκουμε πάντα τοίχο. Είμαστε λίγο ξενομανείς στη Ζάκυνθο, είμαστε λίγο νεόπλουτοι, δεν ξέρουμε τι θέλουμε. Κάναμε μια προσπάθεια εδώ και χρόνια να δημιουργηθεί ένα καλάθι των Ιονίων Νήσων, με τα προϊόντα που παράγονται στα Ιόνια Νησιά. Παλεύαμε με την Περιφέρεια».
Το προηγούμενο Σάββατο πραγματοποιήθηκε έκθεση τοπικών προϊόντων στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς. «Πιστεύω, έστω και αργά, έστω και τώρα, μήπως γίνει κάτι και μπορέσουμε να στηρίξουμε αυτό το προϊόν», ανέφερε ο ίδιος.
Από την άνοιξη έγινε επίσης προσπάθεια να διατεθεί η σταφίδα σε ξενοδοχεία και βίλες, χωρίς όμως να υπάρξει ανταπόκριση, καθώς θεωρείται ακριβό προϊόν. Αναφέρθηκε, ως χαρακτηριστικό παράδειγμα, στη ζήτηση που υπάρχει για την παραδοσιακή χριστουγεννιάτικη κουλούρα της Ζακύνθου, η οποία περιέχει άφθονη σταφίδα.
«Υπάρχει ανακοίνωση από τον ΕΦΕΤ, με ημερομηνία 30 Δεκεμβρίου, που λέει ότι τη συγκεκριμένη παρτίδα που φάγαμε τα Χριστούγεννα την απέσυραν από την αγορά ως ακατάλληλη. Δεν έγινε ο έλεγχος της σταφίδας όταν έγινε η εισαγωγή στην Ελλάδα. Έγινε κατά τη διάρκεια της πορείας, όταν την είχαμε ήδη καταναλώσει, και η συγκεκριμένη σταφίδα χρησιμοποιήθηκε από φούρνους και σούπερ μάρκετ της Ζακύνθου».
Όπως πρόσθεσε, τίθεται ένα ζήτημα που πρέπει να απασχολήσει όλους: «Κι εγώ είμαι παραγωγός, παράγω τρία προϊόντα, συγχρόνως όμως είμαι και καταναλωτής».
Οι παραγωγοί αντιμετωπίζουν πάρα πολλά προβλήματα, με αποτέλεσμα αρκετοί να επιλέγουν ως ευκολότερη λύση να εργαστούν στον τουρισμό και να εγκαταλείψουν την καλλιέργεια. Η επιστροφή, όμως, στη σταφιδοκαλλιέργεια δεν είναι εύκολη, καθώς πρόκειται για μια δραστηριότητα με ιδιαίτερες απαιτήσεις.
«Χρειάζεται εμπειρία. Αν δεν έχεις εμπειρία, δεν μπορείς να παράγεις προϊόν. Χρειάζεται εμπειρία και έχει και κόστος. Δεν μπορείς να πεις ότι σήμερα φυτεύω σταφίδα και παράγω. Για να φυτέψεις σταφίδα, θα παράγεις μετά από πέντε-έξι χρόνια», εξήγησε.
Το κόστος παραγωγής ξεπερνά τα τρία ευρώ ανά κιλό για τον παραγωγό. Πέρυσι, η σταφίδα πωλήθηκε περίπου 2,80 με 2,90 ευρώ το κιλό. Φέτος, παρά τη μείωση της παραγωγής, από την προηγούμενη εβδομάδα κυκλοφόρησε τιμή στα 2,60 ευρώ.
«Εάν ισχύσει αυτή η τιμή και η σταφίδα φέτος πάει κάτω από τρία ευρώ, εάν δηλαδή δεν πληρωθεί τρία ευρώ και πάνω, καταλαβαίνουμε ότι του χρόνου, εκεί που μιλάμε ότι θα έχουμε κάτω από τρεις χιλιάδες τόνους, ζήτημα είναι αν θα είμαστε στους πεντακόσιους», προειδοποίησε.
Την ίδια ώρα, ο καταναλωτής αγοράζει τη σταφίδα σε τιμή άνω των 10 ευρώ το κιλό. «Δεν πρόκειται να γίνει καμία μείωση στις τιμές όσο υπάρχουν οι μεσάζοντες. Το μεγάλο πρόβλημα είναι αυτοί και η ψαλίδα που υπάρχει μεταξύ παραγωγού και καταναλωτή», δήλωσε.
Σημαντικά είναι και τα προβλήματα που προκαλούνται από τις καιρικές συνθήκες. Όπως ανέφερε, ο ΕΛΓΑ έχει δηλώσει ότι θα προχωρήσει σε αλλαγές και προσαρμογές, κάτι που δεν έχει γίνει ποτέ, με αποτέλεσμα πάρα πολλές ζημιές να μην αποζημιώνονται.
«Φέτος έχουμε μια ζημιά η οποία ξεπερνάει το 40%, με επίσημα στοιχεία. Ο ΕΛΓΑ δεν μας καλύπτει. Δεν μας δίνει βεβαίωση ότι έχουμε ζημιά 40%», τόνισε.
Ως αποτέλεσμα, αρκετή παραγωγή δεν φτάνει τα απαιτούμενα κιλά που πρέπει να παραδώσει ο παραγωγός για να λάβει τη συνδεδεμένη επιδότηση, με κίνδυνο να χαθεί και αυτή. «Κάνουμε μια προσπάθεια τώρα να γίνει μια εκτίμηση, να αναγνωριστούν όλες αυτές οι ζημιές και να μας αποζημιώσουν, τουλάχιστον για να μη χάσουμε την επιδότηση».
Ο κ. Βερτζάγιας αναφέρθηκε, τέλος, στις κυβερνητικές ανακοινώσεις για την πληρωμή των επιδοτήσεων στα τέλη Οκτωβρίου, επισημαίνοντας ότι αυτή τη στιγμή η ενεργοποίηση των δικαιωμάτων βρίσκεται ουσιαστικά στο μηδέν.
Για την υποβολή μίας αίτησης από έναν παραγωγό μπορεί να απαιτηθούν μέχρι και δύο ώρες, ενώ τα δικαιολογητικά που ζητούνται για την καταχώριση καθιστούν τη διαδικασία χρονοβόρα και προκαλούν μεγάλη ταλαιπωρία. «Αυτή τη στιγμή δεν έχει γίνει ούτε το 5% των αιτήσεων», ανέφερε.
Η ΑΑΔΕ, η οποία ανέλαβε τη διαδικασία, δεν έχει ακόμη δώσει λύσεις σε πάρα πολλά από τα προβλήματα που υπάρχουν. Ως αποτέλεσμα, κάποιες περιοχές της Ελλάδας δεν έχουν ξεκινήσει καν την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων.
«Πολύ φοβάμαι ότι θα γίνει ό,τι έγινε πριν από λίγα χρόνια. Θα υποχρεωθούν, και λόγω προεκλογικής περιόδου, να δώσουν χρήματα, να πληρώσουν επιδοτήσεις με τις παλιές δηλώσεις. Μετά θα πάμε σε διορθώσεις και θα αρχίσουν οι επιστροφές χρημάτων. Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Καταλαβαίνετε σε τι χάος βρισκόμαστε», κατέληξε.
