Ο Γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ Ζακύνθου, Διονύσης Μποτώνης, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον ΣΤΙΓΜΑ 97,6, αναφέρθηκε στη σημερινή επέτειο ίδρυσης του ΠΑΣΟΚ και στο έργο του αγωγού ύδρευσης των ορεινών περιοχών, θέτοντας ερωτήματα και ζητώντας να αποκαλυφθεί η αλήθεια.
«Σήμερα είναι μια μέρα γιορτής για όλους εμάς τους παλαιούς, που ζήσαμε τον Ανδρέα Παπανδρέου και την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ στις 3 Σεπτεμβρίου. Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε ποτέ την εποχή που ο Ελληνικός λαός απόλαυσε καλύτερες ημέρες.
Όπως όλοι οι Ζακυνθινοί, έτσι κι εμείς, ως μέλη αυτής της κοινωνίας, ζητάμε και θέλουμε απαντήσεις για το έργο του αγωγού ύδρευσης των ορεινών. Θέλουμε να ενώσουμε τη φωνή μας με όλες τις άλλες φωνές, των ντόπιων κατοίκων και των Δημοτικών Συμβούλων, ανεξάρτητα από το πού ανήκουν πολιτικά.
Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε το σύνολο της δουλειάς που έκαναν οι Δημοτικοί Σύμβουλοι και ο επικεφαλής της “Δύναμης Ελπίδας”, Γιώργος Τσουρουνάκης. Αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι έχει γίνει μια σοβαρή δουλειά και έχουν συγκεντρωθεί στοιχεία. Μάλιστα, το ζήτημα δεν το ανέδειξαν μόνο ο Γιώργος Τσουρουνάκης και οι Δημοτικοί του Σύμβουλοι.
Το έθεσε και ο Δημοτικός Σύμβουλος της “Λαϊκής Συσπείρωσης”, κ. Κλάδης, ο οποίος είναι μόνιμος κάτοικος των ορεινών και γνωρίζουμε ότι δεν υπερβάλλει. Το ίδιο ισχύει και για τους υπόλοιπους Συμβούλους, όπως ο κ. Ανδρέας Ξένος, ο κ. Παναγιώτης Αβράμης, ο κ. Διονύσης Μουζάκης, ο κ. Κωνσταντίνος Πέττας και άλλοι, οι οποίοι έτρεξαν, φωτογράφισαν και έλεγξαν την κατάσταση.
Ψάχνουμε, όπως ψάχνουν όλοι οι Ζακυνθινοί. Γιατί ένα έργο που παραμένει εδώ και δύο χρόνια εγκαταλελειμμένο άρχισε ξαφνικά να κινείται, σύμφωνα με όσα πληροφορηθήκαμε, αμέσως μετά τις αποκαλύψεις της δημοτικής παράταξης του κ. Τσουρουνάκη;
Ακούμε ότι το 98% του έργου είναι πληρωμένο. Αναρωτιόμαστε, όμως: Είναι δυνατόν να έχει πληρωθεί ένα έργο που παραμένει εγκαταλελειμμένο, με σωλήνες πεταμένες στην άκρη, χωρίς να έχουν κατασκευαστεί οι δεξαμενές και χωρίς τον εξοπλισμό που προβλεπόταν;
Όλα αυτά δημιουργούν εύλογα ερωτήματα στους Ζακυνθινούς. Αναρωτιόμαστε, πού ήταν οι δημοτικοί και τοπικοί άρχοντες, οι οποίοι περνούσαν από την περιοχή; Έβλεπαν την κατάσταση; Γνώριζαν τα προβλήματα;
Ήμουν κοντά στον Παναγιώτη Αβράμη εκείνα τα χρόνια, όταν προσπαθήσαμε στην Κέρκυρα να εξασφαλίσουμε την έγκριση για να κατασκευαστεί ο νέος αγωγός του δικτύου, από το Κερί στη Μπόχαλη. Με μεγάλη προσπάθεια καταφέραμε να εγκριθεί το έργο. Δεν κατασκευάστηκε επί των ημερών του Παναγιώτη Αβράμη, αλλά αργότερα. Ωστόσο, τότε υπήρχε προσωπική επίβλεψη. Ακόμη και μέσα στο χαντάκι, πριν τοποθετηθεί ο σωλήνας, χρησιμοποιούνταν ειδικός εξοπλισμός, ώστε το υλικό να καθίσει σωστά και να γίνει η τοποθέτηση όπως πρέπει.
Δεν μπορεί, λοιπόν, να πετάμε τώρα έναν σωλήνα μέσα στο χαντάκι, απλώς και μόνο για να σκεπαστεί, και στη συνέχεια να λέμε ότι το έργο ολοκληρώθηκε σε χρόνο-ρεκόρ και ότι έτσι δικαιολογείται το 98% της πληρωμής. Αυτό δεν είναι έργο.
Αναρωτιόμαστε και περιμένουμε εξηγήσεις από όλους τους αρμόδιους. Γιατί εγκαταλείφθηκε το έργο; Γιατί υπήρξε αυτή η αδιαφορία, όταν οι κάτοικοι του Γυρίου, της Λούχας και του Αγίου Λέοντα εξακολουθούν να περιμένουν νερό και αναγκάζονται να το αγοράζουν συνεχώς, όπως συμβαίνει και σε άλλες περιοχές; Οι άνθρωποι αυτοί γνωρίζουν τι σημαίνει να μην έχεις νερό και να αναγκάζεσαι να το αγοράζεις.
Δεν ενοχοποιούμε κανέναν. Αναρωτιόμαστε και ψάχνουμε. Θέλουμε να μάθουμε τι πραγματικά έχει συμβεί. Δεν είμαστε μονοκόμματοι, ούτε προσπαθούμε να κερδίσουμε εντυπώσεις. Είμαστε μέλη της ζακυνθινής κοινωνίας. Αν αποδειχθεί ότι έχουμε άδικο, ότι όλα έγιναν σωστά και ότι η καθυστέρηση του έργου οφειλόταν σε δικαιολογημένους λόγους, θα είμαστε οι πρώτοι που θα ζητήσουμε συγγνώμη και θα πούμε “μπράβο σας, καλά κάνατε”.
Μακάρι να χρειαστεί να ζητήσουμε συγγνώμη. Δεν το πιστεύω, όμως. Ένα έργο εγκαταλελειμμένο επί δύο χρόνια, με σωλήνες εκτεθειμένους στον ήλιο για τόσο μεγάλο διάστημα, δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα. Το σημαντικότερο είναι, τι θα συμβεί όταν μέσα από αυτούς τους σωλήνες περάσει το νερό που θα φτάσει στους κατοίκους. Όλοι θέλουμε να περάσει το νερό και να είναι ασφαλές. Δεν θέλουμε να υπάρχει κίνδυνος αλλοίωσης ή να μεταφερθούν επικίνδυνες ουσίες στις δεξαμενές, στις στέρνες και στα ντεπόζιτα των κατοίκων.
Ελπίζω οι θεσμοί να λειτουργήσουν σωστά, όπως ο νομοθέτης τούς έχει ορίσει. Ελπίζω κάποια στιγμή να λειτουργήσει κανονικά και το Ελληνικό κράτος, γιατί θεωρώ ότι έχουμε σοβαρά προβλήματα όσον αφορά τη λειτουργία του κράτους δικαίου.
Σε ελεγκτικό φορέα δεν έχουμε καταθέσει κάτι. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν περιμένουμε από τους αρμόδιους ελεγκτικούς μηχανισμούς να κάνουν τη δουλειά τους. Δεν κάνουμε κομματική επίθεση. Αναρωτιόμαστε. Ρωτάμε τον Δήμαρχο, τον Πρόεδρο της ΔΕΥΑΖ και τον Βουλευτή Ζακύνθου.
Εγώ, αν ήμουν Βουλευτής και έβλεπα ένα χαντάκι δύο χρόνια παρατημένο και σωλήνες πεταμένες, θα πήγαινα στον Δήμο και θα ρωτούσα τι συμβαίνει. Ο Βουλευτής δεν είναι ο αρμόδιος παράγοντας για να εκτελέσει το συγκεκριμένο έργο. Έχει, όμως, την ευθύνη να παρακολουθεί τα μεγάλα προβλήματα του τόπου του και να επαγρυπνεί. Το ίδιο ισχύει για τον Δήμαρχο και για κάθε τοπικό άρχοντα. Σήμερα ζούμε σε μια κοινωνία που δεν είναι αγγελικά πλασμένη. Χρειάζονται άνθρωποι που να επαγρυπνούν και να ενδιαφέρονται πραγματικά για όσα συμβαίνουν στον τόπο.
Πιστεύω ότι ο συνδυασμός του κ. Στασινόπουλου είναι κομματικός και ότι στηρίχθηκε από τη Νέα Δημοκρατία. Γνωρίζω ότι ο κ. Στασινόπουλος υποστηρίχθηκε ανοιχτά από τον Βουλευτή και από την τότε Νομαρχιακή της Νέας Δημοκρατίας. Αυτό είναι γεγονός και υπάρχουν δημόσιες δηλώσεις. Το ποιος συμμετέχει σήμερα στον συνδυασμό και από ποιον πολιτικό χώρο προέρχεται είναι διαφορετικό ζήτημα. Εγώ μιλάω για τον επικεφαλής και για το γεγονός ότι στηρίχθηκε ανοιχτά από τη Νέα Δημοκρατία και τον κ. Ακτύπη.
Σε ό,τι αφορά τη “Δύναμη Ελπίδας”, ο κ. Τσουρουνάκης ηγείται ενός ανεξάρτητου συνδυασμού, στον οποίο συμμετέχουν άνθρωποι από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους. Όλοι θυμόμαστε τι συνέβη στην προηγούμενη προεκλογική περίοδο, ποιοι βρέθηκαν στα μπαλκόνια, ποιοι πανηγύριζαν και ποιοι στήριξαν ποιους. Ο κόσμος γνωρίζει. Δεν είναι αυτό, όμως, που μας ενδιαφέρει.
Εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι να πάρουν οι ορεινοί κάτοικοι νερό και να σταματήσουν τα παιχνίδια για το ποιος ανήκει πού και ποιος στηρίζει ποιον. Ψάχνουμε και φωνάζουμε, όπως φωνάζει όλος ο κόσμος, για την εγκατάλειψη του αγωγού. Για ένα έργο που, σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, έχει πληρωθεί σε μεγάλο βαθμό χωρίς να έχει ολοκληρωθεί».
