• Στο συγκεκριμένο Σχολείο της Ηλιούπολης, δεν υπήρχε Ψυχολόγος, ούτε Κοινωνικός Λειτουργός.
• Ανάγκη για μόνιμους Ψυχολόγους και Κοινωνικούς Λειτουργούς σε όλα τα Σχολεία.
• Η πίεση του εξεταστικού συστήματος επιβαρύνει σοβαρά την ψυχική υγεία των μαθητών.

• Το πρόβλημα δεν είναι ατομικό αλλά βαθιά κοινωνικό. Το Λύκειο έχει μετατραπεί σε μια διαρκή εξεταστική αρένα.

• Τα παιδιά μεγαλώνουν σε έναν κόσμο με ανασφάλεια, κοινωνικές ανισότητες, βία και αβεβαιότητα.

Ο Φώτης Προβής, πρόεδρος της ΕΛΜΕ Ζακύνθου, σε συνέντευξή του στον ΣΤΙΓΜΑ 97,6, μιλά για την ανάγκη στήριξης μαθητών και εκπαιδευτικών μετά την τραγωδία με τις δύο 17χρονες στην Ηλιούπολη, ζητώντας μόνιμη παρουσία Ψυχολόγων και Κοινωνικών λειτουργών σε όλα τα Σχολεία, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για οργανωμένες παρεμβάσεις.

Ανέφερε ότι ολόκληρη η εκπαιδευτική κοινότητα της χώρας είναι συγκλονισμένη από την τραγωδία με τις δύο μαθήτριες, εκφράζοντας συλλυπητήρια στην οικογένεια του κοριτσιού που έχασε τη ζωή του και ευχές για πλήρη ανάρρωση στο δεύτερο κορίτσι που συνεχίζει να νοσηλεύεται. Τόνισε ότι η τραγωδία δεν αγγίζει μόνο τις οικογένειες των παιδιών, αλλά και τους μαθητές και τους καθηγητές του ίδιου Σχολείου.

Επεσήμανε πως στο Σχολείο των μαθητριών δεν υπήρχε Ψυχολόγος ούτε Κοινωνικός Λειτουργός καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς, γεγονός που ανέδειξε για ακόμη μία φορά τις ελλείψεις του εκπαιδευτικού συστήματος. Ακόμη και όταν υπάρχουν τέτοιες ειδικότητες, όπως είπε, απασχολούνται με σύμβαση, απολύονται κάθε Ιούνιο και συχνά καλύπτουν περισσότερα από ένα Σχολεία, καθιστώντας αδύνατη τη σταθερή παρουσία και παρακολούθηση των παιδιών.

Ζήτησε να γίνει μια οργανωμένη κρατική παρέμβαση με μόνιμους Ψυχολόγους και Κοινωνικούς Λειτουργούς σε όλα τα Σχολεία, επισημαίνοντας ότι η ψυχολογική κατάσταση των μαθητών και των εκπαιδευτικών της Ηλιούπολης είναι ιδιαίτερα επιβαρυμένη. Παράλληλα, αναφέρθηκε και στις ευθύνες των μέσων ενημέρωσης, σημειώνοντας ότι ενώ πολλά στάθηκαν με υπευθυνότητα, υπήρξαν και περιπτώσεις υπερβολικής προσέγγισης που δεν τιμούν τη δημοσιογραφία.

Τόνισε πως οι εκπαιδευτικοί καταβάλλουν προσπάθειες να σταθούν δίπλα στα παιδιά, όμως δεν διαθέτουν την εξειδικευμένη γνώση ενός ειδικού Ψυχικής Υγείας. Ανέφερε μάλιστα ότι καθηγητής των κοριτσιών είχε συνομιλήσει μαζί τους λίγες ώρες πριν το περιστατικό χωρίς να αντιληφθεί κάποιο πρόβλημα, δείχνοντας πόσο δύσκολη είναι η αναγνώριση τέτοιων ζητημάτων.

Κατά τον ίδιο, τα περιστατικά αυτά δεν είναι μεμονωμένα αλλά συνδέονται με βαθύτερα κοινωνικά ζητήματα. Υπογράμμισε ότι το εκπαιδευτικό σύστημα συμβάλλει στην πίεση που νιώθουν οι μαθητές, καθώς το Λύκειο έχει μετατραπεί σε μια συνεχή εξεταστική διαδικασία, με συνεχείς δοκιμασίες που επεκτείνονται και σε άλλες τάξεις. Αυτό, όπως είπε, προκαλεί έντονη ψυχολογική επιβάρυνση ακόμη και σε μικρές ηλικίες και ενισχύει μια κουλτούρα ανταγωνισμού με Φροντιστήρια και προετοιμασία για πρότυπα Σχολεία.

Υπογράμμισε ακόμα ότι οι κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες εντείνουν την ανασφάλεια, καθώς πολλές οικογένειες παλεύουν να ανταπεξέλθουν, εργάζονται πολλές ώρες και έχουν ελάχιστο χρόνο για ποιοτική επαφή με τα παιδιά τους. Οι νέοι, όπως είπε, μεγαλώνουν μέσα σε ανισότητες, βία και αβεβαιότητα, βιώνοντας μια πραγματικότητα που τους ασκεί τεράστια ψυχολογική πίεση.

Παρέθεσε στοιχεία που καταδεικνύουν ότι πολλές οικογένειες ζουν κοντά στα όρια του κοινωνικού αποκλεισμού, επηρεάζοντας άμεσα τα παιδιά. Σε αυτό το περιβάλλον, οι μαθητές αισθάνονται πως πρέπει να επιβιώσουν σε έναν άδικο κόσμο, γεγονός που επηρεάζει τη στάση τους απέναντι στη ζωή και το Σχολείο.

Υπογράμμισε ότι ρόλος των εκπαιδευτικών δεν είναι μόνο η μετάδοση γνώσεων, αλλά και η στήριξη των μαθητών ώστε να κατανοήσουν τον κόσμο γύρω τους και να αναπτύξουν κριτική σκέψη. Το Σχολείο, είπε, πρέπει να καλλιεργεί ολοκληρωμένες προσωπικότητες και όχι μόνο υποψηφίους εξετάσεων.

Τόνισε ότι η απουσία της τέχνης, του πολιτισμού και του αθλητισμού από τη Σχολική καθημερινότητα στερεί πολύτιμα εφόδια που βοηθούν τα παιδιά να αναπτυχθούν ισορροπημένα. Οι Πανελλαδικές Εξετάσεις είναι σημαντικές, αλλά δεν καθορίζουν τη ζωή ενός ανθρώπου. Οι μαθητές πρέπει να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό χωρίς να αισθάνονται πως η αξία τους εξαρτάται από το αποτέλεσμα.

Κλείνοντας, εξέφρασε την πίστη του ότι οι εκπαιδευτικοί, είτε ως εξεταστές είτε ως επιτηρητές, θα κάνουν ό,τι μπορούν για να στηρίξουν τους μαθητές. Το ουσιαστικό ζητούμενο, όπως είπε, είναι να μπορέσουν οι νέοι να χτίσουν έναν δίκαιο, ανθρώπινο κόσμο, χωρίς βία και ανισότητες.

Η τραγωδία στην Ηλιούπολη ανέδειξε τη βαθιά ανάγκη για στήριξη ψυχικής υγείας στα Σχολεία και για ένα εκπαιδευτικό σύστημα που θα προστατεύει και θα ενδυναμώνει τους νέους. Όπως τονίζει ο Φώτης Προβής, η εκπαίδευση οφείλει να υπηρετεί τον άνθρωπο, όχι την πίεση των εξετάσεων.