Σε συνέντευξη που παραχώρησε στον ΣΤΙΓΜΑ 97,6, ο Πρόεδρος της ΕΛΜΕ Ζακύνθου, Φώτης Προβής, αναφέρθηκε στην κατάργηση Τμημάτων σε Γυμνάσια του νησιού, στις ελλείψεις Εκπαιδευτικών και στην κατάσταση των Σχολικών κτιρίων.
«Η κατάργηση Τμημάτων σε Γυμνάσια του νησιού αφορά μια συγκεκριμένη πολιτική που εφαρμόζεται εδώ και πάρα πολλά χρόνια, όχι μόνο στη Ζάκυνθο. Περικόπτονται Τμήματα, προκειμένου να στοιβάζονται 25, 26 ή και 27 μαθητές σε αίθουσες, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις είναι ακατάλληλες ή πολύ μικρές», δήλωσε.
Όπως εξήγησε, πρόκειται για προσπάθεια του Υπουργείου Παιδείας να μειώσει τον αριθμό των Τμημάτων και κατά συνέπεια, τις ανάγκες σε Αναπληρωτές Εκπαιδευτικούς. «Με λίγα λόγια, η Εκπαίδευση και η μόρφωση των παιδιών αντιμετωπίζονται ως κόστος. Η λογική είναι να εξοικονομηθούν πέντε ή έξι Αναπληρωτές».
Σημείωσε ότι εδώ και πάρα πολλά χρόνια αυτή είναι η κατεύθυνση, τόσο στη Γενική όσο και στην Ειδική Αγωγή. Πρόσφατα μάλιστα, επιχειρήθηκε όπως ανέφερε, με αντιεπιστημονικό τρόπο να εξομοιωθεί η Παράλληλη Στήριξη με το Τμήμα Ένταξης. Ουσιαστικά, ειπώθηκε ότι ο μαθητής που έχει ανάγκη Παράλληλης Στήριξης θα μεταφέρεται στο Τμήμα Ένταξης για να διδαχθεί.
«Θα έχουμε Τμήματα με 26 και 27 μαθητές, στοιβαγμένους τον έναν πάνω στον άλλον. Γνωρίζουμε πολύ καλά πόσο πιο εύκολο και αποτελεσματικό γίνεται το μάθημα όταν υπάρχουν λιγότεροι μαθητές», τόνισε.
Γι’ αυτό, όπως είπε, πάγιο αίτημα των Ομοσπονδιών, αλλά και της ΕΛΜΕ Ζακύνθου, είναι έως 20 μαθητές ανά Τμήμα στη Γενική Παιδεία, 15 μαθητές στις Ομάδες Προσανατολισμού και 10 μαθητές, για λόγους ασφαλείας, στα Εργαστήρια των ΕΠΑΛ.
Σύμφωνα με τον ίδιο, θα υπάρξουν περικοπές Τμημάτων σε τρία περιφερειακά Σχολεία και ένα Σχολείο της πόλης. «Στόχος είναι να βγουν από τη ζυγαριά οι πραγματικές ανάγκες της Εκπαίδευσης. Όταν πρόκειται να δοθούν χρήματα για εξοπλισμούς ή για αποστολές στρατευμάτων εκτός χώρας, τότε εμφανίζονται με μαγικό τρόπο τα “λεφτόδεντρα”. Όταν, όμως, πρόκειται για τις ανάγκες της Παιδείας, προβάλλεται αμέσως το επιχείρημα ότι “δεν υπάρχουν χρήματα”. Αυτό είναι απαράδεκτο».
Η ΕΛΜΕ Ζακύνθου υπολογίζει ότι θα προσληφθούν περίπου έξι έως επτά λιγότεροι Αναπληρωτές στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Σημείωσε ότι πέρυσι χρειάστηκαν πάνω από 100 Αναπληρωτές, σε σύνολο περίπου 340 Εκπαιδευτικών, προκειμένου να λειτουργήσουν στοιχειωδώς τα Σχολεία.
Υπήρχαν μάλιστα και μαθήματα που δεν διδάχθηκαν, όπως η Πληροφορική στη Γ΄ Γυμνασίου σε Σχολείο της πόλης, καθώς και μαθήματα της ίδιας ειδικότητας σε Λύκεια.
Αναφέρθηκε ακόμη σε ένα χαρακτηριστικό στοιχείο: «Οι αιτήσεις των Αναπληρωτών το 2026 είναι κατά 20.000 λιγότερες σε σχέση με το 2023. Αυτό σημαίνει ότι, σχεδόν σε όλες τις ειδικότητες, οι απόφοιτοι των Σχολών προτιμούν να βρουν οποιαδήποτε άλλη εργασία παρά να εργαστούν ως Αναπληρωτές σε Σχολείο».
Όπως υπογράμμισε, η ΕΛΜΕ έχει επισημάνει ότι αυτή η διαχρονικά απαράδεκτη πολιτική του Υπουργείου, σύμφωνα με την οποία δήθεν δεν είναι γνωστά τα κενά και δεν μπορούν να προγραμματιστούν οι ανάγκες, δεν μπορεί να συνεχιστεί.
«Ακούσαμε και πάλι ότι χρειάζεται μια νέα πλατφόρμα για να καταγραφούν τα κενά. Προφανώς, κάποιοι θα ωφεληθούν οικονομικά και από αυτή τη διαδικασία. Ωστόσο, τα κενά και οι ανάγκες είναι γνωστά», ανέφερε.
Κάθε χρόνο στη Ζάκυνθο απαιτούνται τουλάχιστον 100 Αναπληρωτές. Αυτό σημαίνει ότι σχεδόν το 30% του Εκπαιδευτικού προσωπικού αποτελείται από Αναπληρωτές. «Είναι αστείο να ισχυρίζεται κάποιος ότι δεν γνωρίζει πόσοι Εκπαιδευτικοί χρειάζονται», σχολίασε.
«Χρειαζόμαστε μόνιμο προσωπικό για να λειτουργήσουν τα Σχολεία της Ζακύνθου. Δεν μπορεί να συνεχίζεται αυτή η εργασιακή ομηρία, η οποία αποτυπώνεται τελικά και στην ποιότητα της Εκπαίδευσης που λαμβάνουν οι μαθητές».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην ασφάλεια των Σχολικών κτιρίων, επισημαίνοντας ότι η Ζάκυνθος είναι ένας από τους πιο σεισμογενείς νομούς της χώρας.
«Όποιος αναλαμβάνει την ευθύνη να στοιβάζει 27 μαθητές σε μια Σχολική αίθουσα, αναλαμβάνει και την προσωπική ευθύνη για την υγεία και την ασφάλειά τους. Γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά ότι τα Σχολικά κτίρια είναι παλαιά και, σε αρκετές περιπτώσεις, επιβαρυμένα. Δεν μπορούμε να πανηγυρίζουμε για τα προκατασκευασμένα κτίρια, λες και αυτό αποτελεί λύση. Η εποχή αυτή έχει περάσει».
Σχετικά με τις παρεμβάσεις που γίνονται μέσω του προγράμματος «Μαριέττα Γιαννάκου», ανέφερε ότι ακόμη και κυβερνητικοί παράγοντες παραδέχθηκαν πως πρόκειται κυρίως για εργασίες βαψίματος.
«Για να μιλάμε για πραγματική ενεργειακή αναβάθμιση, πρέπει πρώτα να είμαστε βέβαιοι ότι το ίδιο το κτίριο είναι ασφαλές και αντέχει. Διαφορετικά, κινδυνεύουμε να έχουμε ενεργειακά αναβαθμισμένα κτίρια που είναι, στην πραγματικότητα, ετοιμόρροπα».
Χαρακτήρισε πρόοδο την τοποθέτηση διαδραστικών πινάκων, διευκρινίζοντας, ωστόσο, ότι αυτή δεν αρκεί όταν οι τοίχοι των Σχολείων είναι προβληματικοί.
«Υπάρχουν παραδείγματα στην Ελλάδα όπου πίνακες έχουν αποκολληθεί, επειδή ο τοίχος ήταν σε κακή κατάσταση. Την ίδια στιγμή, εταιρείες αποκόμισαν εκατομμύρια ευρώ και η υπόθεση ελέγχεται ακόμη και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο».
Όπως τόνισε, υπάρχουν Σχολικά κτίρια που καταρρέουν και δεν μπορεί κανείς να πανηγυρίζει επειδή τα Σχολεία στεγάζονται σε προκατασκευασμένες αίθουσες, όταν καμία άλλη δημόσια υπηρεσία δεν λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο.
«Είναι μετρημένα στα δάχτυλα τα Σχολεία της Ζακύνθου που δεν διαθέτουν προκατασκευασμένες αίθουσες. Δεν μπορούμε πλέον να θεωρούμε αυτή την κατάσταση φυσιολογική. Σε ένα νησί που βρίσκεται στις πρώτες θέσεις πανελλαδικά σε οικοδομική δραστηριότητα, δεν μπορεί κανείς να πείσει σοβαρά ότι το κράτος αδυνατεί να κατασκευάσει νέα Σχολεία».
Γνωστοποίησε ότι υπήρξε μια πρώτη άτυπη επικοινωνία με τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, κατά την οποία τέθηκε το ζήτημα και επιβεβαιώθηκε ότι πράγματι περικόπτονται Τμήματα.
«Στην αυριανή μας κινητοποίηση, που θα πραγματοποιηθεί στις 12 το μεσημέρι έξω από τα γραφεία της ΔΔΕ, θα παραστούμε, ώστε να θέσουμε όλα τα ζητήματα και να λάβουμε τις αντίστοιχες απαντήσεις», δήλωσε.
Παράλληλα, κάλεσε τους γονείς και τους μαθητές να είναι παρόντες. Όπως ανέφερε, πρόκειται πρωτίστως για ζήτημα ασφάλειας των μαθητών, αλλά και για την ορθή διεξαγωγή της Εκπαιδευτικής διαδικασίας.
«Γονείς, μαθητές και Εκπαιδευτικοί έχουμε μια κοινή αγωνία: το πώς τα παιδιά θα κάνουν μάθημα σε ασφαλείς χώρους και με τις καλύτερες δυνατές συνθήκες».
Αναφερόμενος στο επιχείρημα ότι παλαιότερα υπήρχαν Τάξεις με 35 ή ακόμη και 40 μαθητές και ότι οι άνθρωποι μορφώθηκαν υπό αυτές τις συνθήκες, σημείωσε: «Βρισκόμαστε στο 2026 και συχνά ακούγεται αυτό το επιχείρημα. Είναι αλήθεια. Όμως, οι ίδιοι άνθρωποι θα πρέπει να θυμηθούν ότι πριν από 50 χρόνια οι μετακινήσεις από τα χωριά γίνονταν ακόμη και με γαϊδούρια. Σήμερα όλοι χρησιμοποιούν αυτοκίνητα, γιατί οι ανάγκες έχουν αλλάξει και οι συνθήκες έχουν βελτιωθεί».
«Δεν μπορεί το 2026 να χρησιμοποιούνται ως πρότυπο οι συνθήκες του 1950. Έχουν αλλάξει οι ανάγκες των μαθητών, ο ρόλος του Εκπαιδευτικού και συνολικά η κοινωνία. Η ανήλικη παραβατικότητα, για παράδειγμα, αποτελεί αντανάκλαση της κοινωνικής πραγματικότητας».
Καταλήγοντας, επισήμανε ότι στις σημερινές συνθήκες, ο Εκπαιδευτικός καλείται να επιτελέσει έναν ιδιαίτερα σύνθετο και δύσκολο ρόλο, χωρίς μόνιμους Ψυχολόγους και Κοινωνικούς Λειτουργούς και με σημαντική οικονομική απαξίωση.
«Διεκδικούμε μια Εκπαίδευση που να αξίζει στους μαθητές του 2026», κατέληξε.
