• Η έγκαιρη αναγνώριση των ψυχικών δυσκολιών μπορεί να αποτρέψει τραγικές καταλήξεις.
• Η επικοινωνία στην οικογένεια αποτελεί κλειδί για την ψυχική ισορροπία των εφήβων.
• Πολλά παιδιά σήμερα δεν νιώθουν χαρά ή ευχαρίστηση για τη ζωή.
• Μαθητές περιγράφουν το Σχολείο ως μια αγγαρεία που κάνουν επειδή είναι υποχρεωμένοι.
• Η επαγγελματική πορεία των παιδιών πρέπει να στηρίζεται στις δικές τους επιλογές.

Σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξή της στον ραδιοφωνικό σταθμό ΣΤΙΓΜΑ 97,6, η Ψυχολόγος και Επιστημονική Συνεργάτης του Τμήματος Παιδείας του Δήμου Ζακύνθου, Μαίρη Καρακασίδη, αναφέρθηκε στις προκλήσεις που βιώνουν οι έφηβοι σήμερα, τον ρόλο της οικογένειας και του Σχολείου στην ψυχική τους κατάσταση, καθώς και στη σημασία της έγκαιρης υποστήριξης από ειδικούς, με αφορμή το τραγικό περιστατικό με την αυτοκτονία δύο μαθητριών στην Ηλιούπολη.

Τόνισε ότι πίσω από κάθε σοβαρή ψυχική κρίση ή απόπειρα αυτοκτονίας, συνήθως προϋπάρχει βαθύτερη ψυχική επιβάρυνση. Όπως εξήγησε, τέτοιες συμπεριφορές δεν εμφανίζονται ξαφνικά, αλλά είναι αποτέλεσμα μιας μακράς εσωτερικής διεργασίας που, αν δεν εντοπιστεί έγκαιρα, μπορεί να οδηγήσει σε τραγικά αποτελέσματα. Γι’ αυτό, είναι κρίσιμο να εντοπίζονται σημάδια, όπως η απομόνωση, η απόσυρση και η απώλεια ενδιαφέροντος για κοινωνική ζωή.

Υπογράμμισε ότι οι γονείς δυσκολεύονται πολλές φορές να αντιληφθούν τα σημάδια, ιδιαίτερα όταν ο έφηβος τα κρύβει. Η έλλειψη ποιοτικού χρόνου και επικοινωνίας μέσα στην οικογένεια εντείνει το πρόβλημα. «Συχνά τα παιδιά νιώθουν ότι δεν έχουν έναν άνθρωπο μέσα στο σπίτι να μιλήσουν», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι αυτή η αποστασιοποίηση δημιουργεί συνθήκες εσωστρέφειας και μοναξιάς.

Παρατήρησε ότι πολλά παιδιά σήμερα νιώθουν πίεση και θλίψη, ενώ δυσκολεύονται να βρουν χαρά και νόημα στην καθημερινότητά τους. Το Σχολείο, αντί να λειτουργεί ως προστατευτικός και υποστηρικτικός χώρος, γίνεται συχνά πηγή άγχους λόγω των εξετάσεων και των υψηλών απαιτήσεων. Οι μαθητές περνούν πολλές ώρες σε μαθήματα και Φροντιστήρια, γεγονός που τα οδηγεί σε κούραση και ψυχική εξάντληση.

Αναφέρθηκε και στον ρόλο των ειδικών Ψυχικής Υγείας στα Σχολεία, επισημαίνοντας ότι ο θεσμός αυτός είναι σημαντικός, αλλά χρειάζεται να λειτουργήσει με σωστές προϋποθέσεις. «Ο ειδικός πρέπει να προσεγγίζει τα παιδιά με ευαισθησία, τρυφερότητα και αποδοχή», σημείωσε, εξηγώντας πως οι έφηβοι συχνά κλείνονται περισσότερο όταν νιώθουν ότι κρίνονται. Η δημιουργία ενός περιβάλλοντος εμπιστοσύνης και ασφάλειας είναι απαραίτητη για να μπορέσουν οι νέοι να ανοίξουν τα συναισθήματά τους.

Τέλος, στάθηκε στη σημασία της ελευθερίας επιλογής που πρέπει να έχουν οι νέοι για την επαγγελματική τους πορεία. Όπως είπε, όταν οι γονείς καθοδηγούν τα παιδιά μόνο με βάση το οικονομικό όφελος, τα οδηγούν σε έναν δρόμο που δεν τους εκφράζει πραγματικά. «Ένα παιδί που θα ακολουθήσει ένα επάγγελμα που δεν του ταιριάζει, είναι πιθανό να εξελιχθεί σε έναν δυστυχισμένο ενήλικα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η Μαίρη Καρακασίδη, μέσα από τα όσα ανέφερε, ανέδειξε την ανάγκη για προσοχή, κατανόηση και επικοινωνία απέναντι στους εφήβους που μεγαλώνουν σε μια απαιτητική κοινωνία. Η ουσιαστική παρουσία των γονιών, η θετική συμβολή του Σχολείου και η ευαισθησία των ειδικών μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για μια υγιέστερη ψυχικά νέα γενιά.