Σε συνέντευξή του στον ραδιοφωνικό σταθμό ΣΤΙΓΜΑ 97,6, ο Πρόεδρος του Σωματείου ΑμεΑ «Οι Ποπολάροι», Μάριος Μπενίσης, αναφέρθηκε στα προβλήματα προσβασιμότητας που αντιμετωπίζουν τα Άτομα με Αναπηρία στη Ζάκυνθο αυτή την περίοδο, καθώς και στη λειτουργία της Μονάδας Τεχνητού Νεφρού του Νοσοκομείου.
«Η εικόνα που επικρατεί σήμερα στα πεζοδρόμια, στους κοινόχρηστους χώρους και στις δημόσιες υποδομές του νησιού δεν έχει βελτιωθεί για τα Άτομα με Αναπηρία. Αντίθετα, θα έλεγα ότι έχει επιδεινωθεί, καθώς, με την αυξημένη τουριστική κίνηση και τον μεγαλύτερο αριθμό οχημάτων, το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο έντονο», ανέφερε.
Όπως επισήμανε, πολλές ράμπες πρόσβασης και θέσεις στάθμευσης ΑμεΑ παραμένουν κατειλημμένες. «Προσωπικά, παρότι διαθέτω νόμιμα αποκλειστική θέση στάθμευσης με την πινακίδα κυκλοφορίας μου, έχω αναγκαστεί δύο φορές να καλέσω την Τροχαία, επειδή άλλοι οδηγοί είχαν παρκάρει στη θέση μου. Μάλιστα, σε μία περίπτωση επέστρεφα από το Νοσοκομείο μετά από αιμοκάθαρση και δεν είχα πού να σταθμεύσω».
Σημείωσε ότι η Δημοτική Αρχή έχει καταβάλει προσπάθειες να βάλει τάξη στους κοινόχρηστους χώρους, με επαναδιαγράμμιση θέσεων στάθμευσης και διαβάσεων. Πρόσθεσε ότι τόσο η Αστυνομία όσο και η Τροχαία ανταποκρίνονται άμεσα όταν ενημερώνονται για παραβάσεις που αφορούν θέσεις ΑμεΑ, χαρακτηρίζοντας τις συγκεκριμένες παρεμβάσεις θετικό βήμα.
«Ωστόσο, δεν είναι δυνατόν να υπάρχει ένας Αστυνομικός πάνω από κάθε διάβαση ή κάθε θέση στάθμευσης ΑμεΑ. Αυτό που χρειάζεται είναι αλλαγή νοοτροπίας και μεγαλύτερη κοινωνική ευαισθησία», υπογράμμισε.
Αναφερόμενος στη δική του στάση, εξήγησε: «Ακόμη και εγώ, που διαθέτω μπλε κάρτα στάθμευσης και δικαιούμαι να χρησιμοποιώ αυτές τις θέσεις, πολλές φορές επιλέγω να σταθμεύσω πιο μακριά, σκεπτόμενος ότι μπορεί να έρθει ένας συνάνθρωπός μου με σοβαρότερη κινητική αναπηρία, ο οποίος θα έχει μεγαλύτερη ανάγκη τη συγκεκριμένη θέση. Αυτή τη λογική πρέπει να καλλιεργήσουμε σε όλους και ιδιαίτερα στα παιδιά, ώστε να αλλάξει σταδιακά η νοοτροπία της κοινωνίας».
Όσον αφορά τις προσβάσιμες παραλίες, ανέφερε ότι είχαν επιλεγεί τέσσερις παραλίες στις οποίες προβλεπόταν να εγκατασταθεί το σύστημα Seatrac, το οποίο επιτρέπει στα άτομα με κινητική αναπηρία να έχουν αυτόνομη πρόσβαση στη θάλασσα.
Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι το συγκεκριμένο σύστημα δεν μπορεί να τοποθετηθεί σε οποιαδήποτε παραλία. Δεν αποτελεί προϋπόθεση η ύπαρξη Γαλάζιας Σημαίας, αλλά απαιτούνται συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές και κατάλληλη διαμόρφωση του χώρου.
Οι τέσσερις παραλίες που είχαν επιλεγεί είναι το Τσιλιβί, οι Αλυκές, ο Αλυκανάς και μία παραλία στην περιοχή του Βασιλικού. «Ωστόσο, μέχρι σήμερα, έπειτα και από αυτοψίες που πραγματοποίησα, διαπιστώνω ότι οι μηχανισμοί δεν έχουν ακόμη τοποθετηθεί», δήλωσε.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τη Ζάκυνθο. Όπως έχει επισημάνει και η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία, πολλοί τουριστικοί προορισμοί της χώρας εξακολουθούν να παρουσιάζουν σοβαρές ελλείψεις στην προσβασιμότητα των παραλιών.
Αντίστοιχα προβλήματα καταγράφονται και σε πολιτιστικούς χώρους. Όπως ανέφερε, πρόσφατα γονέας ατόμου με αναπηρία προσπάθησε να παρακολουθήσει παράσταση στο υπαίθριο Δημοτικό Θέατρο. Παρότι υπάρχει ράμπα πρόσβασης, αυτή ήταν αποκλεισμένη από σταθμευμένα αυτοκίνητα.
«Δεν αρκεί να κατασκευάζονται ράμπες, οδηγοί όδευσης τυφλών και άλλες υποδομές. Το ουσιαστικό είναι να παραμένουν ελεύθερες και λειτουργικές. Διαφορετικά, χάνουν τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκαν», τόνισε.
Παράλληλα, εξήγησε ότι πολλοί δεν γνωρίζουν πως τα κίτρινα πλακίδια όδευσης δεν αποτελούν απλώς ένα διαφορετικό είδος πλακόστρωσης. Για έναν άνθρωπο με προβλήματα όρασης αποτελούν τον οδηγό που τον κατευθύνει με ασφάλεια, με τη χρήση του λευκού μπαστουνιού του.
«Αν κάποιος σταθμεύσει πάνω σε αυτά ή τα καταλάβει με οποιοδήποτε εμπόδιο, ουσιαστικά στερεί από έναν συμπολίτη μας τη δυνατότητα ασφαλούς μετακίνησης», επισήμανε.
Το πιο σοβαρό ζήτημα, αφορά τη λειτουργία της Μονάδας Τεχνητού Νεφρού του Νοσοκομείου. Όπως είπε, το Σωματείο δέχεται καθημερινά ερωτήματα από νεφροπαθείς που επιθυμούν να επισκεφθούν το νησί για λίγες ημέρες ή από Ζακυνθινούς που θέλουν να φιλοξενήσουν συγγενείς και φίλους οι οποίοι υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση.
«Δυστυχώς, η απάντηση που δίνεται από το Νοσοκομείο είναι αρνητική, όχι επειδή λείπουν τα μηχανήματα, τα οποία είναι σύγχρονα, αλλά επειδή δεν υπάρχει επαρκές ιατρικό προσωπικό για να λειτουργήσει επιπλέον βάρδια αιμοκάθαρσης. Έτσι, οι επισκέπτες αυτοί αναγκάζονται να επιλέξουν άλλον προορισμό», ανέφερε.
Στην πράξη, ένας νεφροπαθής μπορεί να εξυπηρετηθεί μόνο εάν κάποιος από τους 32 μόνιμους ασθενείς της μονάδας απουσιάζει προσωρινά, είτε λόγω διακοπών είτε για ιατρικές εξετάσεις εκτός Ζακύνθου. Μόνο τότε ελευθερώνεται μία θέση για να εξυπηρετηθεί επισκέπτης.
«Το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα σημαντικό για έναν τόσο δημοφιλή τουριστικό προορισμό. Δεν μιλάμε για ανθρώπους που επιθυμούν να παραμείνουν για μήνες στο νησί, αλλά για επισκέπτες που χρειάζονται δύο ή τρεις συνεδρίες αιμοκάθαρσης, ώστε να μπορέσουν να κάνουν ολιγοήμερες διακοπές», διευκρίνισε.
Γνωστοποίησε ότι έχει ζητηθεί συνάντηση με τη Διοίκηση του Νοσοκομείου, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει καταστεί εφικτή, λόγω των αυξημένων υποχρεώσεων του Διοικητή.
Ένα ακόμη θέμα που έχει τεθεί αφορά τη μετακίνηση νοσηλευτών της Μονάδας Τεχνητού Νεφρού σε άλλα Τμήματα του Νοσοκομείου. «Κατανοούμε ότι υπάρχουν ανάγκες, όμως οι νοσηλευτές της μονάδας διαθέτουν εξειδικευμένη εκπαίδευση και εμπειρία στην αιμοκάθαρση, η οποία δεν μπορεί να αντικατασταθεί εύκολα από προσωπικό άλλων Κλινικών», σημείωσε.
Καταλήγοντας, τόνισε ότι η αναλογία προσωπικού είναι απολύτως κρίσιμη για την ασφάλεια των ασθενών. Σύμφωνα με τα προβλεπόμενα όρια, απαιτείται συγκεκριμένος αριθμός νοσηλευτών ανά ασθενείς.
«Εάν η στελέχωση μειωθεί κάτω από τα επιτρεπόμενα όρια, δημιουργούνται σοβαροί κίνδυνοι για την ασφαλή αντιμετώπιση πιθανών επιπλοκών κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης, γεγονός που μας ανησυχεί ιδιαίτερα», υπογράμμισε.
