• Ντρέπομαι ως Νομικός για τη σημερινή συνάντηση. Ήθελαν ανεξέλεγκτο καθεστώς μεταφοράς από ιδιοκτήτες γεωτρήσεων.
• Ο Πρόεδρος του Συλλόγου Ιδιοκτητών Υδρομεταφορέων Ζακύνθου, δεν διαθέτει στο όνομά του δική του γεώτρηση.
• Δεν έχουν ελεγχθεί ποτέ οι γεωτρήσεις και η δράση των υδρομεταφορέων. Η εμπορία νερού απαγορεύεται από τον νόμο.
• Το νερό δεν μπορεί να έχει ιδιώτες «αφεντικά». Αν υπάρχει πόσιμο νερό στη Ζάκυνθο, ας μας πουν ποια γεώτρηση το διαθέτει.
• Ακόμη και ο ίδιος ο Δήμαρχος θα έπρεπε να ελεγχθεί, να είναι κατηγορούμενος, στο γιατί δεν εξετάστηκαν ποτέ οι συμβάσεις, γιατί δεν επανελέγχθηκαν οι γεωτρήσεις.
Η διαχείριση των υδάτινων πόρων στη Ζάκυνθο έχει προκαλέσει έντονες νομικές και πολιτικές αντιπαραθέσεις. Σε συνέντευξη που παραχώρησε στον ραδιοφωνικό σταθμό ΣΤΙΓΜΑ 97,6 η Νομική Εκπρόσωπος των Ιδιοκτητών Βυτιοφόρων Δημόσιας Χρήσεως, Μαρία Λιβέρη, ανέδειξε τις νομικές εκκρεμότητες, τις πολιτικές ευθύνες και τη διαφάνεια στη διαχείριση και μεταφορά νερού στη Ζάκυνθο, καταγγέλλοντας Δήμο, ΔΕΥΑΖ και υπηρεσίες ελέγχου.
Ανέφερε ότι πριν από 25 ημέρες οι πελάτες της έλαβαν αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που ζητούσε την ακινητοποίηση των οχημάτων τους για λόγους υγειονομικής πολιτικής και νομιμότητας. Όπως είπε, το αίτημα απορρίφθηκε από το Πρωτοδικείο Ζακύνθου και στη συνέχεια οι ίδιοι ξεκίνησαν έρευνα για το πώς αδειοδοτήθηκαν όσοι φέρονται να έχουν ιδιόκτητες γεωτρήσεις χωρίς να το αποδεικνύουν, καθώς και πώς χρησιμοποιούνται ιδιωτικά φορτηγά σε δίκτυα μεταφοράς νερού.
Κατά τη διάρκεια της έρευνας εντοπίστηκαν, όπως είπε, σοβαρά ζητήματα νομιμότητας. Έφερε χαρακτηριστικό παράδειγμα, ότι ο Πρόεδρος του Συλλόγου Ιδιοκτητών Υδρομεταφορέων Ζακύνθου δεν έχει στο όνομά του γεώτρηση, αλλά εκείνη ανήκει σε συγγενικό του πρόσωπο. Παρά τις παρατυπίες, σύμφωνα με την ίδια, οι αρμόδιες υπηρεσίες της Περιφέρειας και του Τμήματος Συγκοινωνιών δεν έχουν ερμηνεύσει σωστά τη νομοθεσία, με αποτέλεσμα η υπόθεση να οδηγείται στα διοικητικά Δικαστήρια.
Αναφερόμενη σε σημερινή σύσκεψη στον Δήμο, σημείωσε ότι αποχώρησε μαζί με τον αντίδικο εκπρόσωπο, καθώς, όπως είπε, «επιχειρήθηκε διαπραγμάτευση της παρανομίας». Υποστήριξε ότι ζητήθηκε να βρεθεί «φόρμουλα» που θα επιτρέπει σε όλους να μεταφέρουν νερό χωρίς σαφή νομικό πλαίσιο, κάτι που θεωρεί πως ακυρώνει το επαγγελματικό δικαίωμα των ιδιοκτητών δημόσιας χρήσης φορτηγών και νομιμοποιεί ένα ανεξέλεγκτο καθεστώς.
Εξέφρασε τη δυσφορία της για τον τρόπο λειτουργίας των διαδικασιών, υπογραμμίζοντας ότι δεν μπορεί να συμμετέχει σε συζητήσεις που εξισώνουν νόμιμους και παράνομους φορείς. Παράλληλα, περιέγραψε τη σημερινή κατάσταση ως απαράδεκτη, λέγοντας ότι το πρόβλημα της Ζακύνθου δεν είναι η έλλειψη νερού, αλλά η απουσία ελέγχου και διαχείρισης των γεωτρήσεων και της μεταφοράς του νερού.
Εξήγησε ότι το νομοθετικό πλαίσιο που ρυθμίζει τη μεταφορά νερού ισχύει από το 1989, τροποποιήθηκε το 1991, το 2014, το 2023 και το 2024 και προβλέπει ρητά, ότι τα ιδιωτικής χρήσης φορτηγά εξυπηρετούν συγκεκριμένες επιχειρήσεις με ίδιες γεωτρήσεις, ενώ τα δημόσιας χρήσης εκτελούν έργο κοινής ωφέλειας υπό αυστηρούς όρους. Τόνισε ότι σκέψεις ή προτάσεις για χρήση ιδιωτικών φορτηγών χωρίς περιορισμούς παραβιάζουν το νόμο και αν συμβεί κάτι τέτοιο θα προσφύγει στα αρμόδια Υπουργεία και Δικαστήρια.
Σύμφωνα με την ίδια, η πώληση νερού δεν είναι νόμιμη δραστηριότητα και ζήτησε να διευκρινιστεί με ποια νομική βάση ο Δήμος ή οι υδρομεταφορείς τιμολογούν το νερό. «Το νερό ανήκει στον Δήμο, δεν μπορεί να μετατρέπεται σε εμπόρευμα με ιδιώτες διαχειριστές», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως έχει ήδη ζητήσει Εισαγγελική παρέμβαση για τη διασφάλιση της νομιμότητας.
Υπογράμμισε ότι θα συνεχίσει νομικά τις ενέργειες, επιμένοντας ότι η υπόθεση έχει διοικητικό χαρακτήρα και αποκαλύπτει αδυναμία των υπηρεσιών να ασκήσουν έλεγχο. Επισήμανε ακόμη ότι οι οικογένειες που εκπροσωπεί, αντιμετωπίζουν συνεχείς αυτόφωρες διαδικασίες λόγω ασάφειας εφαρμογής του νόμου από τις αρχές, τονίζοντας ότι αν δεν δοθούν άμεσα απαντήσεις, η ίδια θα απευθυνθεί στον οικονομικό Εισαγγελέα.
Τέλος, άσκησε κριτική στη στάση του Δήμου, επισημαίνοντας ότι ακόμη και ο Δήμαρχος θα έπρεπε να ελεγχθεί για τη μη εξέταση των συμβάσεων και την ανεπαρκή εποπτεία των γεωτρήσεων. Όπως είπε, «το νερό έχει μετατραπεί σε προϊόν που ταξιδεύει πάνω σε τέσσερις ρόδες», κατάσταση που δεν εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον ούτε την κοινωνική πολιτική, αλλά συντηρεί ένα σύστημα παρατυπιών που πρέπει να τερματιστεί.
Η υπόθεση της διαχείρισης του νερού στη Ζάκυνθο αποτυπώνει τη σύνθετη σχέση μεταξύ νομιμότητας, πολιτικής ευθύνης και δημόσιου συμφέροντος. Οι καταγγελίες και οι προσφυγές που βρίσκονται σε εξέλιξη δείχνουν ότι η ανάγκη για καθαρούς κανόνες και διαφάνεια στη διανομή του νερού είναι σήμερα πιο επιτακτική από ποτέ.
