• Μπήκαν τα κάγκελα, δημιουργήθηκε το μονοπάτι, όμως το έργο αυτό δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος.
• Χθες και προχθές, τουλάχιστον χίλια άτομα έφυγαν χωρίς να καταφέρουν να τραβήξουν μία φωτογραφία.
• Τα αυτοκίνητα παραμένουν περισσότερη ώρα στο πάρκινγκ, ουρές τα λεωφορεία και ο δρόμος μπλοκάρει.
• Για να φτάσει κάποιος στην πλατφόρμα με τις πλάκες θα πρέπει να είναι σχεδόν ορειβάτης.
• Κλειστός ο δρόμος διαφυγής με τσιμεντένια μπλόκια. Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, ποιος θα τα απομακρύνει;
Ο πρόεδρος της Κοινότητας Αναφωνήτριας, Σταμάτης Τσουκαλάς, μίλησε στον ραδιοφωνικό σταθμό ΣΤΙΓΜΑ 97,6 για την κατάσταση που επικρατεί στην περιοχή του Ναυαγίου, την οποία χαρακτήρισε «χαοτική». Όπως ανέφερε, τα προβλήματα παραμένουν σε όλα τα επίπεδα, παρά τις όποιες προσπάθειες βελτίωσης.
«Η κατάσταση στο Ναυάγιο ήταν και εξακολουθεί να παραμένει χαοτική. Από όποια πλευρά κι αν το δει κανείς και όποιο θέμα κι αν αγγίξουμε, υπάρχει πρόβλημα», υπογράμμισε. Εξήγησε πως, αν και τοποθετήθηκαν κάγκελα και διαμορφώθηκε μονοπάτι, «το έργο αυτό δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος». Σύμφωνα με τον ίδιο, «αν φτάσετε στο σημείο της σημαίας, θα διαπιστώσετε ότι δεν υπάρχει καμία διαμορφωμένη εγκατάσταση όπου μπορεί να σταθεί ο κόσμος για να απολαύσει τη θέα».
Παραδέχθηκε ότι με τη φύλαξη πράγματι βελτιώθηκε η ασφάλεια των επισκεπτών, κάτι που θεωρεί σημαντικό, ωστόσο επισήμανε ότι η συνολική κατάσταση «έχει επιδεινωθεί σημαντικά». Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «χθες και προχθές, τουλάχιστον χίλια άτομα έφυγαν από το Ναυάγιο χωρίς να καταφέρουν να τραβήξουν μία φωτογραφία».
Ο λόγος, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι ότι ο χώρος στον οποίο οδηγούνται πλέον οι επισκέπτες είναι πολύ περιορισμένος. «Κάποιος μπορεί να χρειαστεί να περιμένει ακόμη και τρεις ώρες κάτω από τον ήλιο για να τραβήξει μια φωτογραφία», είπε, προσθέτοντας πως η αναμονή αυτή δημιουργεί αλυσιδωτά προβλήματα.
Εκτιμά ότι στη μελέτη και εκτέλεση του έργου θα έπρεπε να είχε προβλεφθεί μια «υπερυψωμένη εξέδρα ή μια διαμορφωμένη πλατφόρμα θέασης, η οποία να μπορεί να φιλοξενεί αρκετούς επισκέπτες ταυτόχρονα». Μια τέτοια λύση, όπως είπε, θα εξυπηρετούσε πολύ περισσότερους ανθρώπους σε μικρότερο χρόνο και θα απέτρεπε το συνωστισμό.
«Το συγκεκριμένο έργο δεν έχει ολοκληρωθεί σωστά», τόνισε. Περιέγραψε τη δυσκολία πρόσβασης στην υπάρχουσα πλατφόρμα: «Για να φτάσει κάποιος στην πλατφόρμα με τις πλάκες, πρέπει πρώτα να περάσει από κακοφτιαγμένα σκαλοπάτια, που υπάρχουν από τη δεκαετία του 1990. Πρέπει να είναι σχεδόν ορειβάτης για να φτάσει εκεί».
Ανάλογες δυσκολίες παρατηρούνται και στον δρόμο που οδηγεί στο Ναυάγιο. Ανέφερε ότι ο δρόμος παρουσιάζει σοβαρά προβλήματα, με «νεροφαγώματα, ιδιαίτερα στην πλευρά προς τον γκρεμό». Επισήμανε ότι η παρέμβαση περιορίστηκε στα όρια της ζώνης αιγιαλού, δηλαδή στα δέκα μέτρα από το χείλος του γκρεμού, ωστόσο «το αποτέλεσμα εξακολουθεί να είναι ελλιπές».
«Δεν υποστηρίζω ότι πρέπει να αφήνεται ο κόσμος να σκαρφαλώνει στα βράχια για να φωτογραφηθεί», ξεκαθάρισε. «Θεωρώ σωστό ότι μειώθηκε ο κίνδυνος με τη φύλαξη, τα προστατευτικά κιγκλιδώματα και τη σήμανση». Ωστόσο, η πολύωρη αναμονή για μια φωτογραφία έχει επιφέρει νέα προβλήματα: «Τα αυτοκίνητα παραμένουν περισσότερη ώρα στο πάρκινγκ, δεν υπάρχουν διαθέσιμες θέσεις στάθμευσης, τα λεωφορεία δημιουργούν ουρές και ολόκληρος ο δρόμος μπλοκάρει».
Επανέλαβε ότι μια νέα υπερυψωμένη πλατφόρμα θα μπορούσε να είχε δώσει ουσιαστική λύση: «Αν στο τέλος του έργου είχε δημιουργηθεί μια υπερυψωμένη πλατφόρμα θέασης, όπου θα μπορούσαν να βρίσκονται ταυτόχρονα πολύ περισσότεροι επισκέπτες, η εξυπηρέτηση θα γινόταν πολύ πιο γρήγορα. Σήμερα περνούν ένας ή δύο άνθρωποι κάθε φορά, βγάζουν φωτογραφίες και καθυστερούν τη ροή των υπολοίπων».
Αναφέρθηκε επίσης στις καθυστερήσεις που προέκυψαν λόγω της αναμονής έγκρισης της περιβαλλοντικής μελέτης, η οποία, όπως είπε, «καθυστέρησε ενάμιση χρόνο». Η μελέτη αυτή ήταν αναγκαία για να προχωρήσει η διαπλάτυνση του υφιστάμενου δρόμου, όμως, όπως εξήγησε, «τελικά πληροφορηθήκαμε ότι ο δρόμος υπάγεται στο Δασαρχείο και δεν μπορεί να γίνει καμία παρέμβαση».
Τα χρήματα που είχαν προβλεφθεί για το έργο, όπως υπογράμμισε, ήταν «δεσμευμένα αποκλειστικά για αυτόν τον σκοπό». Αυτό σήμαινε ότι δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για άλλες ανάγκες, όπως την κατασκευή τουαλετών ή άλλων υποδομών που θα βελτίωναν τη λειτουργικότητα του χώρου.
Εξέφρασε σοβαρές επιφυλάξεις για το αν θα υπάρξει πρόοδος στο θέμα εντός της θητείας του. «Ακόμη κι αν ξεκινήσουν τώρα οι διαδικασίες ώστε ο δρόμος να χαρακτηριστεί δημοτικός, θεωρώ πολύ δύσκολο να ολοκληρωθεί το έργο μέσα στη δική μας θητεία», σημείωσε.
Ένα ακόμη ζήτημα που θέτει είναι αυτό του δρόμου διαφυγής που κατασκευάστηκε στην περιοχή. «Σε ποιον ανήκει και γιατί έχει αποκλειστεί με τσιμεντένια μπλόκια;» διερωτήθηκε. «Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, ποιος θα απομακρύνει αυτά τα μπλόκια; Δεν μετακινούνται από δύο ή τρεις ανθρώπους, απαιτούν μηχάνημα».
Έθεσε, μάλιστα, και ζήτημα ασφάλειας: «Αν ο δρόμος θεωρείται επικίνδυνος για την καθημερινή κυκλοφορία και για αυτό έχει κλείσει με μπλόκια, τότε πώς θα χρησιμοποιηθεί σε περίπτωση ανάγκης, όταν θα επικρατεί πανικός και θα πρέπει να απομακρυνθούν άμεσα εκατοντάδες επισκέπτες; Αυτό δεν είναι εξίσου επικίνδυνο;»
Ο Σταμάτης Τσουκαλάς δεν έκρυψε την απογοήτευσή του για την υφιστάμενη κατάσταση. «Πραγματικά, η απογοήτευσή μου είναι πολύ μεγάλη. Δεν πιστεύω ότι θα βρεθεί άμεσα λύση, τουλάχιστον για τη φετινή χρονιά», παραδέχθηκε. Κατέληξε επισημαίνοντας ότι «δεν αρκεί να λέμε ότι τοποθετήθηκαν φύλακες, μπήκαν πινακίδες και λύθηκε το πρόβλημα. Το πρόβλημα, δυστυχώς, δεν έχει λυθεί».
