• Μητέρα από τη Σουηδία μου ανέφερε ότι η κόρη της κατέληξε αναίσθητη στο Νοσοκομείο, αφού είχε δεχτεί ένεση στο πόδι.
• Χάος στη τροφοδοσία των καταστημάτων. Ο Λαγανάς δεν έχει ούτε έναν δημοτικό χώρο στάθμευσης.
• Δεν υπάρχει ούτε ένας κάδος σε ολόκληρη την παραλία του Λαγανά.
• Γιατί στη Ζάκυνθο δεν έχει προχωρήσει ακόμη η δημιουργία μονάδας αφαλάτωσης;
• Να δημιουργηθούν τρεις Δήμοι στη Ζάκυνθο, όπως υπάρχουν σε Κέρκυρα και Κεφαλονιά.
Ο πρώην Δήμαρχος Λαγανά, Διονύσης Κομιώτης, παραχώρησε συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό ΣΤΙΓΜΑ 97,6, όπου αναφέρθηκε εκτενώς στα πρόσφατα δημοσιεύματα για σοβαρές καταγγελίες περί ενέσεων και ουσιών βιασμού στη Ζάκυνθο, αλλά και σε καίρια ζητήματα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, υποδομών και ασφάλειας στον Λαγανά.
Ξεκίνησε με αναφορά σε ένα περιστατικό που του μετέφερε μητέρα από τη Σουηδία. «Πριν από περίπου μία εβδομάδα, βρισκόμουν σε φιλικό σπίτι στον Λαγανά, όπου διέμενε μια γυναίκα με την κόρη της και μια φίλη της. Μου είπε πως τα δύο κορίτσια βγήκαν το προηγούμενο βράδυ και κατέληξαν στο Νοσοκομείο, παρότι είχαν πιει μόνο νερό και μπύρα». Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, η κόρη της βρέθηκε σε κατάσταση αναισθησίας και ανέφερε ότι δέχθηκε ένεση στο πόδι. «Αν αυτό αληθεύει, είναι εξαιρετικά σοβαρό. Ωστόσο διατηρώ σοβαρές επιφυλάξεις, γιατί μιλάμε για έναν πολύ σοβαρό ισχυρισμό που απαιτεί προσοχή», τόνισε.
Επεσήμανε πως δεν γνωρίζει αν η γυναίκα υπέβαλε επίσημη καταγγελία, αλλά υπογράμμισε την ανάγκη διερεύνησης: «Η Πολιτεία οφείλει να ξεκαθαρίσει άμεσα την υπόθεση. Δεν πρέπει να μείνει καμία σκιά πάνω από τη Ζάκυνθο, ιδιαίτερα τώρα που το θέμα αυτό έχει ήδη πάρει πανελλαδική διάσταση».
Απαντώντας σε δηλώσεις περί εγκληματικότητας στο νησί, αντέδρασε στις τοποθετήσεις του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη: «Δεν αποδέχομαι ότι η Ζάκυνθος είναι εγκληματογόνος περιοχή. Ήταν λανθασμένη και άδικη δήλωση. Ο Υπουργός έχει την ευθύνη της προστασίας, δεν μπορεί να αποδίδει συλλογικά ευθύνη σε έναν τόπο».
Παράλληλα, αναγνώρισε ότι έχουν γίνει βελτιώσεις σε ορισμένους τομείς, τόνισε όμως πως παραμένουν άλυτα βασικά ζητήματα. «Υπάρχουν θέματα που θα μπορούσαν να είχαν λυθεί εύκολα και χωρίς μεγάλο κόστος. Δυστυχώς, παραμένουν στάσιμα», είπε, εξηγώντας ότι ορισμένα από αυτά τα έζησε ως Δήμαρχος.
Αναφερόμενος στο σχέδιο πόλης του Λαγανά, σημείωσε πως εδώ και δεκαπέντε χρόνια δεν έχει προχωρήσει. «Από τότε που αποχώρησα, δεν έχει ανοιχτεί ούτε ένας νέος δρόμος. Τι εμποδίζει τη Δημοτική Αρχή; Υπάρχουν χρήματα σε ειδικό λογαριασμό, πάνω από ένα εκατομμύριο ευρώ, εισφορές για έργα διάνοιξης και πεζοδρομίων. Δεν ξέρω αν υπάρχουν ακόμη τα χρήματα, αλλά ξέρω ότι οι πολίτες τα καταβάλλουν κανονικά».
Υπενθύμισε ότι κατά τη θητεία του είχε ανοίξει έναν παράλληλο δρόμο δίπλα στον κεντρικό του Λαγανά, με στόχο την αποσυμφόρηση του κυκλοφοριακού. «Δυστυχώς, δεν υπήρξε συνέχεια σε αυτή την προσπάθεια. Είναι ακατανόητο γιατί δεν προχώρησε. Ο κεντρικός δρόμος παραμένει ανοιχτός και γεμίζει από πεζούς τα βράδια. Ήταν αναγκαία κυκλοφοριακή παρέμβαση για την ασφάλεια και την πεζή Αστυνόμευση».
Αναφέρθηκε και στο «χάος», όπως το χαρακτήρισε, της τροφοδοσίας των καταστημάτων. «Ο καθένας σταματά όπου τον βολεύει και ξεφορτώνει ό,τι ώρα θέλει. Εμείς είχαμε πρόγραμμα: τροφοδοσία μόνο μέχρι τις 10 το πρωί. Επίσης, υπήρχαν μονοδρομήσεις από το 2007-2008 που πλέον δεν εφαρμόζονται».
Για τη στάθμευση υπογράμμισε ότι δεν υπάρχει σήμερα ούτε ένας δημοτικός χώρος στάθμευσης. «Υπάρχουν δημοτικά οικόπεδα ή χώροι που θα μπορούσε ο Δήμος να μισθώσει, όπως κάναμε παλαιότερα, ώστε να δημιουργηθούν δημοτικά πάρκινγκ. Αυτά δεν απαιτούν τεράστια ποσά, αλλά σωστό σχεδιασμό και πολιτική βούληση».
Σε ό,τι αφορά την καθαριότητα, περιέγραψε ένα προσωπικό περιστατικό: «Διατηρούσα ένα πόστο με τουριστικά τρένα, αλλά το εγκατέλειψα γιατί η κατάσταση ήταν τραγική. Μετά τα μεσάνυχτα έμεναν παντού μπουκάλια και απορρίμματα». Όπως τόνισε, «δεν υπάρχει ούτε ένας μικρός κάδος απορριμμάτων στην παραλία».
Πρότεινε την τοποθέτηση σταθερών, τσιμεντένιων κάδων όπως στην Πράγα, και την υποχρέωση κάθε επιχείρησης στην παραλία να διαθέτει δικό της τροχήλατο κάδο: «Δεν λέω να τους αγοράσει ο Δήμος, αλλά να το επιβάλλει ως όρο για τη χρήση κοινόχρηστου χώρου».
Μιλώντας για τις παλιότερες εποχές, επισήμανε πως η πίεση από τους επιχειρηματίες, αν και συχνά έντονη, οδήγησε σε λύσεις. «Τότε δεχόμουν συνεχώς κριτική, αλλά αυτή η πίεση είχε αποτέλεσμα. Σήμερα δεν βλέπω την ίδια διάθεση».
Αναφερόμενος στον ρόλο της αντιπολίτευσης, είπε πως «δεν υπάρχει ουσιαστική παρουσία. Η αντιπολίτευση έχει την ίδια ευθύνη με τη Δημοτική Αρχή – πρέπει να ελέγχει, να προτείνει, να διεκδικεί. Όταν ήμουν Δήμαρχος, δεχόμουν αυστηρή κριτική, και το ίδιο έκανα κι εγώ ως αντιπολίτευση».
Για το θέμα της ύδρευσης, αναρωτήθηκε γιατί δεν έχει προχωρήσει η δημιουργία μονάδας αφαλάτωσης. «Άλλα νησιά, όπως το Αργοστόλι Κεφαλονιάς, η Ιθάκη και η Σαντορίνη, έχουν ήδη λύσει το πρόβλημά τους. Όταν το πρότεινα παλαιότερα, μου έλεγαν ότι θα καταστρέψει τον υδροφόρο ορίζοντα – τελικά πουθενά δεν συνέβη κάτι τέτοιο».
Πρόσθεσε ότι «πρέπει να αξιοποιηθούν οι βροχοπτώσεις που δέχεται το νησί, με μικρά φράγματα και υδατοδεξαμενές», ενώ ανέφερε ότι ως Πρόεδρος του Συνδέσμου Ύδρευσης είχε εντοπίσει ξεχασμένη μελέτη για τον κεντρικό αγωγό ύδρευσης και κατάφερε να τη δημοπρατήσει. «Τότε ο Προϋπολογισμός ήταν 4,5 εκατομμύρια ευρώ· αργότερα αυξήθηκε, όμως το έργο υλοποιήθηκε. Αυτό δείχνει ότι πολλά σημαντικά έργα καθυστερούν χωρίς λόγο».
Επισήμανε πως «το 2026 δεν νοείται να υπάρχουν περιοχές όπου ο πολίτης διστάζει ακόμη και να πλύνει τα δόντια του με νερό βρύσης». Αντίστοιχες καθυστερήσεις εντόπισε και στον τομέα του βιολογικού καθαρισμού. «Κάθε χρόνο έχουμε τα ίδια προβλήματα με υπερχειλίσεις και δυσλειτουργίες. Πρέπει να αποφασιστεί αν θα γίνει μεγάλη επέκταση του υπάρχοντος ή νέες εγκαταστάσεις». Θύμισε ότι «πριν από τον “Καλλικράτη” υπήρχε σχέδιο για δύο νέους βιολογικούς καθαρισμούς σε Λαγανά και Αλυκές, που εγκαταλείφθηκε».
Συνέδεσε την αδυναμία προώθησης έργων με τη διοικητική δομή του νησιού: «Με έναν μόνο Δήμο είναι πολύ δύσκολο να διοικηθεί η Ζάκυνθος. Πιστεύω ότι χρειάζονται τρεις ισχυροί Δήμοι, όπως σε Κέρκυρα και Κεφαλονιά. Δεν υποστηρίζω επιστροφή στους έξι, αλλά ο επιμερισμός των ευθυνών και η συνεργασία μπορούν να φέρουν καλύτερα αποτελέσματα».
Όπως αποκάλυψε, σε συζήτηση με κυβερνητικό στέλεχος ειπώθηκε ότι μια τέτοια πρόταση «θα μπορούσε να εξεταστεί αν υπάρξει επίσημο αίτημα από την τοπική κοινωνία». Εκτίμησε ότι «πάνω από το 95% των κατοίκων θα συμφωνούσε».
Τέλος, θέλησε να αιτιολογήσει τη θέση του αναφερόμενος σε στοιχεία σύγκρισης: «Η Γαλλία, με πληθυσμό 88 εκατομμυρίων, έχει 34.900 Δήμους – δηλαδή δύο χιλιάδες κατοίκους ανά Δήμο. Η Ιταλία με 59 εκατομμύρια έχει 7.900 Δήμους, η Ισπανία με 50 εκατομμύρια έχει 8.130. Στην Ελλάδα, με 10,5 εκατομμύρια, έχουμε μόλις 332, δηλαδή 31.500 κατοίκους ανά Δήμο. Γιατί επιλέξαμε το Σουηδικό μοντέλο και όχι εκείνο των Μεσογειακών χωρών;»
Ολοκληρώνοντας, επεσήμανε: «Κατά την άποψή μου, αυτό το μοντέλο έχει αποτύχει. Αποτελεί την ταφόπλακα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης».
