Σε συνέντευξη που παραχώρησε στον ΣΤΙΓΜΑ 97,6, ο Θοδωρής Γαλιατσάτος, επικεφαλής της «ΑΝΑΣΑ» και πρώην Περιφερειάρχης Ιονίων Νήσων, αναφέρθηκε στην αντιμετώπιση της λεπτοσπείρωσης, στη μυοκτονία, στη διαχείριση των λυμάτων και των απορριμμάτων, καθώς και στην επίσκεψη του Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Βασίλη Κικίλια.
«Η μυοκτονία είναι μια διαδικασία που θα έπρεπε να γίνεται σταθερά, σε ετήσια βάση και μάλιστα να λαμβάνει υπόψη της την κατάσταση που διαμορφώνεται κάθε φορά και τα δεδομένα που υπάρχουν. Όμως, να μην ξεκινάμε ανάποδα. Η μυοκτονία είναι μια προσπάθεια να αντιμετωπίσουμε εκ των υστέρων ένα πρόβλημα που εμείς, ως τόπος και ως πολιτεία, δημιουργήσαμε. Είναι ένα κατασταλτικό μέτρο, δεν είναι η απάντηση στο πρόβλημα.
»Πρέπει να το καταλάβουμε αυτό. Είναι ένα μέτρο που πρέπει να χρησιμοποιηθεί και να ενταθεί, ώστε να μειωθούν οι συνέπειες από την ύπαρξη των τρωκτικών, αλλά δεν είναι το μοναδικό στοιχείο στο οποίο πρέπει να επικεντρωθούμε, γιατί φαίνεται ότι μόνο με αυτό ασχολούμαστε αυτή τη στιγμή.
»Η αντιμετώπιση του προβλήματος της λεπτοσπείρωσης απαιτεί συνολικό σχεδιασμό. Αν πάρουμε στα σοβαρά την υπόθεση αυτή, πρέπει να δούμε πώς θα την εξαλείψουμε. Για να συμβεί αυτό, δεν αρκεί μόνο η μυοκτονία. Θα πρέπει να υπάρξει ένα σύνολο δράσεων και πολιτικών, οι οποίες δεν μπορούν να εφαρμοστούν από τη μία ημέρα στην άλλη.
»Αυτό αφορά τόσο το κράτος όσο και το τοπικό επίπεδο. Πρέπει να καταλάβουμε ότι στη Ζάκυνθο δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση όσον αφορά τη διαχείριση των υδάτων, των λυμάτων και, γενικότερα, την εικόνα που παρουσιάζουμε, καθώς δημιουργούνται συνθήκες που ευνοούν την ανάπτυξη των τρωκτικών.
»Όταν αφήνεις μια κατάσταση να ξεφεύγει σταδιακά, χρόνο με τον χρόνο, έρχονται και άλλοι παράγοντες που προκύπτουν από αυτή τη μη αντιμετώπιση των προβλημάτων, όπως, για παράδειγμα, τα λύματα στους δρόμους. Ακόμη και αν αυτό συμβαίνει μία φορά το καλοκαίρι ή για λίγες ημέρες, σημαίνει ότι το ζήτημα της διαχείρισης των υγρών αποβλήτων δεν έχει αντιμετωπιστεί.
»Είναι κοινό μυστικό ότι ο βιολογικός καθαρισμός της Ζακύνθου δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα αυξανόμενα φορτία που δημιουργούνται εξαιτίας της τουριστικής ανάπτυξης. Πρέπει να μελετηθεί πολύ γρήγορα η αναβάθμιση του βιολογικού καθαρισμού και η επέκτασή του, ώστε να μπορεί να καλύψει και άλλες περιοχές και να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά το πρόβλημα.
»Οι τοπικές αρχές είναι εκείνες που διαπιστώνουν το πρόβλημα και οφείλουν να το έχουν ως προτεραιότητα, να ασχολούνται διαρκώς και να διεκδικούν χρηματοδοτήσεις και κάθε άλλη βοήθεια από την κεντρική εξουσία. Δεν έχω δει να συμβαίνει αυτό στον βαθμό που απαιτείται.
»Σε ό,τι αφορά τα απορρίμματα, δεν μπορώ να πω ότι δεν γίνεται προσπάθεια για τη διαχείρισή τους. Όμως, ποιο είναι τελικά το αποτέλεσμα; Έχουμε θεαματικές μεταβολές; Έχουν καθαριστεί οι περιοχές που αποτελούσαν εστίες για εκατομμύρια τρωκτικά;
»Αν ο ΦΟΔΣΑ Ιονίων Νήσων, μαζί με τον Δήμο, μπορούν να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους και να πουν ότι υπάρχει ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, με συγκεκριμένες δράσεις, ώστε σε πέντε χρόνια να έχει αλλάξει η εικόνα και να περιοριστεί το πρόβλημα, αυτό θα ήταν μια αισιόδοξη εξέλιξη. Όμως, αυτά δεν φαίνεται να υπάρχουν, παρά τις κατά καιρούς ανακοινώσεις.
»Το πρόβλημα της λεπτοσπείρωσης συνδέεται άμεσα με τις υποδομές που υπάρχουν στο νησί. Όταν φέραμε το θέμα στο Περιφερειακό Συμβούλιο τον περασμένο Δεκέμβριο και λάβαμε μια ομόφωνη απόφαση, βάλαμε και άλλες διαστάσεις στο ζήτημα. Δεν το περιορίσαμε μόνο στη μυοκτονία, αλλά θέσαμε και το θέμα της δημιουργίας ενός μόνιμου Παρατηρητηρίου.
»Θέσαμε επίσης το ζήτημα της εργασίας των υγειονομικών υπηρεσιών και της ανάγκης, με βάση το νέο θεσμικό πλαίσιο, να υπάρχουν συμβουλές και πολιτικές που θα ενημερώνουν και θα εξειδικεύουν τις απαιτούμενες δράσεις. Από όλα όσα περιλαμβάνονταν σε αυτή την απόφαση, το μόνο στο οποίο έγινε κάποια προσπάθεια ενίσχυσης ήταν η μυοκτονία.
»Η δημιουργία ενός μόνιμου Παρατηρητηρίου θα είχε ιδιαίτερη συμβολή, γιατί θα έθετε κάποιους ανθρώπους μπροστά σε μια ευθύνη: Να ασχολούνται με το θέμα, να παρέχουν πληροφορίες και να στρέφουν την προσοχή όλων των αρμόδιων φορέων προς την ανάγκη εξεύρεσης λύσεων και χρηματοδοτήσεων.
»Δεν καταλαβαίνω γιατί η Περιφέρεια δεν κινήθηκε προς αυτή την κατεύθυνση, δεσμεύοντας τους εμπλεκόμενους φορείς με τη συμμετοχή τους σε ένα τέτοιο όργανο και απαιτώντας στη συνέχεια τη βοήθεια που χρειάζεται. Ο ΕΟΔΥ και οι κεντρικοί φορείς μπορούν να κάνουν καταγραφή των περιστατικών, κάτι που είναι απαραίτητο, ώστε να υπάρχει ιστορικό και να παρακολουθείται η εξέλιξη των κρουσμάτων.
»Οι κεντρικοί φορείς μπορεί να βρίσκονται στην Αθήνα και να παρακολουθούν από απόσταση. Όμως, αν οι τοπικοί παράγοντες, ο Δήμαρχος, ο Αντιπεριφερειάρχης, ο Περιφερειάρχης και ο Βουλευτής, δεν κινηθούν συντονισμένα, απαιτώντας λύσεις για τη δημόσια υγεία στη Ζάκυνθο, ποιος περιμένουμε να το κάνει;
»Δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Αυτή είναι η ευθύνη των τοπικών αρχών. Όταν υπάρχει ένα πρόβλημα, πρέπει να πέφτουμε πάνω του για να το λύσουμε ή τουλάχιστον να δώσουμε μια προοπτική, γιατί μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Τα ατομικά μέτρα προστασίας των πολιτών είναι αυτονόητα. Καλά κάνουμε και τα επαναλαμβάνουμε, γιατί ο καθένας έχει τη δική του ευθύνη. Όμως, δεν αρκούν.
»Όταν η αντιμετώπιση της Ζακύνθου στο ζήτημα της λεπτοσπείρωσης είναι αυτή που είδαμε και με την επίσκεψη του Υπουργού κ. Κικίλια, τι πραγματικά περιμένουμε; Τι ήρθε να κάνει; Να αναφέρει ότι θα ενισχυθεί το Λιμεναρχείο; Έπρεπε να έρθει στη Ζάκυνθο για να γίνει αυτό; Θυμήθηκε ότι υπάρχει ένα νησί που λέγεται Ζάκυνθος;
»Η κυβέρνηση στέλνει Υπουργούς από εδώ και από εκεί για να δίνουν υποσχέσεις. Ήρθε να μας υποσχεθεί για το Master Plan του λιμανιού. Δεν ντρέπονται, μετά από εννέα χρόνια, να συνεχίζουν να συζητούν για το Master Plan στα Υπουργεία και τώρα ξαφνικά να λένε ότι θα δώσουν λύση στο λιμάνι της Ζακύνθου;»
